Yafes Duşer
@Yafesya
Hayatı sırt çantasında kendisi yollarda olan,o kadar şeye rağmen kendisini hep "still unbroken"olarak tanımlayıp herkesin kaybolma dediği yolu özgürlük olarak nitelendiren bir adamım.Buraya da bi yelken açalım dedim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir veri olarak özgürlük, ölümün tam antitezi gibi görünür.
Ölümden korkarken özgürlüğü genellikle su götürmez bir biçimde olumlu bir şey olarak düşünürüz. Batı uygarlığının tarihi özgürlük özlemiyle kesintilere uğramış, hatta onun gücüyle sürüklenmiş değil midir? Oysa varoluşçu bir bakış açısından özgürlük, gündelik deneyimlerin tersine, yaşam sürecimizi ebedi ve görkemli bir planı olan bir evrende geçirmediğimizi öne sürmesi bakımından kaygıyla sıkı sıkıya bağlıdır. Özgürlük, insanın kendi seçimlerinden, eylemlerinden, kendi yaşam durumundan sorumlu olduğu anlamına gelir.
Özel olduğumuza inanmak içten içe bir güvenlik duygusu sağlarken,ölümü yadsımaya ilişkin diğer önemli mekanizma-nihai bir kurtarıcıya inanç- bir dış güç tarafından sürekli gözetilip korundugumuzu hissetmemize olanak verir.Sendelesek de,hasta da olsak, yaşamın tam sınırına da gelsek, inanırız ki bizi daima geri getirecek olan büyük ve her şeye gücü yeten bir hizmetkâr vardır.
Dostoyevski -ÖtekiEdebiyat
Çok zekice bir karar değildi,çok huzurlu olduğum bir döngüden de geçmiyordum ancak bildiğiniz üzere Dostoyevski okumak için asla yeterince mutlu bir zamanınızda olamazsınız.Ben de kronolojik sıra ile Dostoyevski okumaya başladım.
Evet,listemizin ikinci sırasında Öteki isimli kitap bulunuyor.Okurken defalarca "fight club" ve "freud" benzetmeleri kafamın içinde dönüp durdu.Ben ise en azından Öteki kitabını Freud'un "ego" kavramı ile paralel olarak ele alarak anlatacağım.
Öteki isimli eser ,kimlik bölünmesi ve bireyin iç çatışması diyebileceğimiz konuları büyük bir ustalıkla ele alıyor.Dostoyevski'nin ileride yapacağı mükemmel karakter çözümlemelerinin temelini bu kitapta rahatlıkla görebiliyoruz.
Başkahramanımız Golyadkin, topluma uyum sağlamak isteyen ancak bir yandan da içsel çatışmalar yaşayan, içine kapanık bir devlet memuru. Bir gün, kendisi ile tıpatıp aynı olan ancak toplumsal olarak daha başarılı ve dışa dönük bir "öteki" ile karşılaşır. Bu öteki karakter, Golyadkin’in bastırdığı yönlerini dışa vuran bir figürdür ve onla rekabet ediyordur.
Freud’un teorisine göre ego, bireyin dış dünya ile uyum sağlamasını ve içgüdülerini kontrol etmesini sağlayan yapıdır. Golyadkin’in yaşadığı kimlik bölünmesi, aslında onun bilinçaltındaki farklı yönlerin çatışmasını gösterir:
Gerçek Golyadkin (Orijinal Karakter) :Bastırılmış Ego
Çekingen ve sosyal normlara tam olarak uyum sağlayamayan tarafı temsil eder. Bu yönü, Freud’un ego kavramına yakın olup, süperego (toplumun ahlaki kuralları) tarafından sıkıştırılmış ve ezilmiştir.
Öteki Golyadkin : Serbest Bırakılmış İd veya Güçlenmiş Ego
Cesur, dışa dönük ve manipülatif bir karakterdir. Freudcu bakış açısıyla değerlendirildiğinde, bu figür ya bastırılmış id’in (içgüdülerin) bir yansımasıdır ya da Golyadkin’in güçlenmiş
