Yafes Duşer
@Yafesya
Hayatı sırt çantasında kendisi yollarda olan,o kadar şeye rağmen kendisini hep "still unbroken"olarak tanımlayıp herkesin kaybolma dediği yolu özgürlük olarak nitelendiren bir adamım.Buraya da bi yelken açalım dedim.
Öğrenci
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
Adana
Adana
11 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
İnsancıklar'ı olurken ne hissediyorsam bunda da onu hissettim.
Her zaman ki Ali Lidar, dünyanın en doğal olaylarını alır ve ilgi çekici şekilde okutturur işte.
Ne ara elime aldım ne ara bitirdim hatırlayamıyorum, sadece kitabı bitirdikten sonra "ben bu adamı daha az okumalıyım" dedim.
Hissettiğim mutsuzluğu daha iyi tarif eden biri yok çünkü ve bu farkındalığı beni rahatsız ediyor. Ama tüm kitaplarına sarılacağım tabi
Reklam
Dostoyevski -ÖtekiEdebiyat
Çok zekice bir karar değildi,çok huzurlu olduğum bir döngüden de geçmiyordum ancak bildiğiniz üzere Dostoyevski okumak için asla yeterince mutlu bir zamanınızda olamazsınız.Ben de kronolojik sıra ile Dostoyevski okumaya başladım.
Evet,listemizin ikinci sırasında Öteki isimli kitap bulunuyor.Okurken defalarca "fight club" ve "freud" benzetmeleri kafamın içinde dönüp durdu.Ben ise en azından Öteki kitabını Freud'un "ego" kavramı ile paralel olarak ele alarak anlatacağım.
Öteki isimli eser ,kimlik bölünmesi ve bireyin iç çatışması diyebileceğimiz konuları büyük bir ustalıkla ele alıyor.Dostoyevski'nin ileride yapacağı mükemmel karakter çözümlemelerinin temelini bu kitapta rahatlıkla görebiliyoruz.
Başkahramanımız Golyadkin, topluma uyum sağlamak isteyen ancak bir yandan da içsel çatışmalar yaşayan, içine kapanık bir devlet memuru. Bir gün, kendisi ile tıpatıp aynı olan ancak toplumsal olarak daha başarılı ve dışa dönük bir "öteki" ile karşılaşır. Bu öteki karakter, Golyadkin’in bastırdığı yönlerini dışa vuran bir figürdür ve onla rekabet ediyordur.
Freud’un teorisine göre ego, bireyin dış dünya ile uyum sağlamasını ve içgüdülerini kontrol etmesini sağlayan yapıdır. Golyadkin’in yaşadığı kimlik bölünmesi, aslında onun bilinçaltındaki farklı yönlerin çatışmasını gösterir:
Gerçek Golyadkin (Orijinal Karakter) :Bastırılmış Ego
Çekingen ve sosyal normlara tam olarak uyum sağlayamayan tarafı temsil eder. Bu yönü, Freud’un ego kavramına yakın olup, süperego (toplumun ahlaki kuralları) tarafından sıkıştırılmış ve ezilmiştir.
Öteki Golyadkin : Serbest Bırakılmış İd veya Güçlenmiş Ego
Cesur, dışa dönük ve manipülatif bir karakterdir. Freudcu bakış açısıyla değerlendirildiğinde, bu figür ya bastırılmış id’in (içgüdülerin) bir yansımasıdır ya da Golyadkin’in güçlenmiş
Tamamen içten,tamamen bizden.
“İki gündür kendimi bu kitaptan uzaklaştıramıyorum,” der Belinski. “Yeni bir yazar, yeni bir yeteneğin kalemi bu; onu tanımıyorum, kimdir, neye benzer bilmiyorum, ama bu roman Rusya’da hayatın sırlarını öyle kahramanlarla veriyor ki bize, bundan önce hiçbir yazar bu
kadarını düşlerinde bile göremezdi.”
Dostoyevski bu kitabı 25 yaşında yazıp Belinski tarafından "Yeni Bir Gogol" lakabını aldı.Peki bu kitabı bu kadar özel yapan şey neydi ?
Tamamen bizden olmasıydı dostlar.Fakirliğiyle,sevgisiyle,hatalarıyla,iyi ve kötü zenginleriyle...
Siyah beyaz olmadan grileri bize sunduğu ilk örneğiydi bu kitap bize Dostoyevski'nin.Okuduk,karakterlere acıdık.Ve belki de asla o karakterlerden ne ekonomik ne de duygusal anlamda farklı olduğumuzu anlamadık.
Bu kitabı anlamak için hiçbir şeye ihtiyacımız yok.Ancak hissetmek için aynı şeyi söyleyemeyeceğim.İyi okumalar...
İyi bir kurgu fikrimce rezalet bir dille yazılmış.Belki de çevirmenle ilgili bir şeydir bilemeyeceğim.
Biraz önce okumaya başladım,bir buçuk saat içinde bitirdim.İlk yarısı cidden çok güzel giderken sonra kitabın dilinin beni boğduğunu hissettim.
İşte çarpıcı bir isim ve güzel bir pazarlama ile kötü bir kitabın popüler olabileceğinin kanıtı bu kitap.
Yine de kurgusu ve anlatmak istediği şeyler çok çok güzel.Kitabı okumanızı tavsiye etmem,ama muhakkak özetine göz gezdirin.
Nietzsche Ağladığında ve Amor FatiFelsefe
"Bir kelime kararını, bir duygu hayatını,bir insan seni değiştirebilir."
Konfüçyüs
Hayat mottom olan still unbroken'ın yanına amor fati'yi ekledim.Nietzsche ağladığında isimli kitap bunu yapmamı sağladı.
Korkunç bir kitap, kendimle defalarca savaşa girerek okudum,defalarca ağladım ve en son Nietzsche ağladığında bende onunla birlikte hıçkırıklara boğuldum.
En sevdiğim kitaplar listesinde ilk sıralarda yer alacak,tekrar tekrar okuyacak ve her seferinde belki de daha farklı şeyler hissettirecek bir kitap okuduğum için çok mutluyum.Kitaptan not aldığım önemli kısımları ve sevdiğim sözleri yazarak hafifçe bahsedeceğim.Spoiler olmaması adına sadece giriş ve gelişme kısmını anlatacağım.
Kitap özetle Dr.Breuer'e Nietzsche'ye yardım etmesini isteyerek gelen Lou Salomé ile başlıyor.Nietzche'nin fiziksel tedavilerini iyileştirirken aynı zamanda ruhsal tedavilerini ondam gizli bir şekilde iyileştirmesini istiyor.Breuer öncelikle kendisini Salomé'nin cazibesine kaptırarak bu isteği kabul etse de sonra durum çok farklı yerlere evriliyor.
Nietzsche tedaviye ilk geldiğinde doktorundan son derece bir dürüstlük talep ediyor.Ve hasta hakları,intihar gibi konularda tartışıyorlar.
Eğer hastanız ölmek üzere olduğunu bilmiyorsa,nasıl öleceğine nasıl karar verecek ?diye soruyor Nietzsche.
Doktorun ümit verme savunması üzerine de :
Ümit mi ? Ümit kötülüklerin en büyüğüdür! diye karşılık veriyor.
Doktor Breuer karısı ile mutlu bir evlilik sürmüyor.Onu kendi hayatını köleleştiren bir varlık olarak görüyor.Mutlu değil,ve sürekli hastası olan Bertha'ya bir aşk hissediyor.Kendisini karısını aldatıyor gibi hissettiğinden dolayı karısına da yaklaşamıyor.
Nietzsche'de mevcut bir aşk acısı,bir ihanet hissi içinde.Aynı zamanda çok hasta ve etrafındakiler onun intihar etmesinden korkuyor.
Ki
Reklam