Temizlemeyi bir kez basarabildiğimizde;anıları unutmak için değil,temizlemek için silmeyi becerebildiğimizde çorap söküğü gelecek devamı.Eşin dostun,bütün hısım akraban,çocukluğun,ilk gençlik yılların,hataların,aşkların hepsi sıraya girecek gel barışalım diye…
Kabul,asla ilk günkü ışıltısında olmuyor hayat ;ama yine de yıllarını anılarını temizlemeye vermiş ağır bir işçi kelamı bırakabilirim şuraya;barış geçmişinle her gün yeniden, yeterince uğraşırsan eser kalmıyor kirden…
Kendi kendime macera hayalleri kuruyor, kafamda uydurduğum bir hayatı yaşıyordum.Durup dururken, ortada fol yok yumurta yokken kendi kendimi gücendirdiğim çok oldu;aslında hiç sebep olmadığını bildiğim halde kendini öyle bir dolduruyordum ki, sonunda gerçekten güvenip içerliyordum.
"Her kitabın, gördüğün her cildin ruhu vardır.Onu yazanın ruhu, onu okuyan, onunla yaşayıp hayal kuranların ruhu.Bir kitap her el değiştirdiğinde, biri bakışlarını sayfalarında her gezdiğrdiğinde kitabın ruhu büyür ve güçlenir."
Hem her şey insanın kendi elinde, hem de insan yalnızca korkaklığı yüzünden ne, fırsatlar kaçırıyor... Bu artık yadsınamaz bir gerçek, bir belit.İlginç bişey acaba insanlar en cok nesne korkarlar? Atacakları bir adımdan, kendi söyleyecekleri yeni bir sözden herhalde...