“Hükümetten yardım görmüyorlar diye kimsenin sıkıldığı yoktu. Tam tersine, hükümet şimdiye kadar huzurlarını bozmadığı için herkes halinden hoşnuttu ve böyle sürüp gitmesini istiyorlardı, bu kasabayı önüne gelen zıpçıktı emir versin diye kurmamışlardı.”
Reklam
Omuzların senin
yakıcı, görkemli güneşin curcunasından
ışıyor dağların zirvesi gibi 
sıcak ve aydın ter damlaları altında 
İnsan neydi?
Benim itikadi ekolümde insan; Allah’ın temsilcisi, yeryüzündeki halifesi, vekili (2/Bakara Suresi 30), O’nun benzeri, O’nun ahlaki özelliklerine sahip (30/Rum Suresi 30), O’nun emanetin taşıyıcısı (33/Ahzab Suresi 72), gerçekleri Allah vesilesiyle öğrenen (2/Bakara Suresi 31) büyük ve küçük meleklerin ve bütün varlığın secde ettiği (2/Bakara Suresi 34) bir varlıktır.
Hıristiyan bir yazar şöyle akıl yürütüyor; “Tanrı Tevrat ve İncil’de: Ben, insanı kendi suretinde yarattım, diye defalarca tekrar ediyor. Nitekim biz, Tanrı Mesih’in sarı saçlı, yeşil gözlü ve beyaz tenli olduğunu görüyoruz. O halde siyah derililer insan olamazlar.