Yasemin
@Yaseminn8
15 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Matt Haig’in okuduğum ilk kitabı ve kesinlikle son olmayacak. Yazar, sade ve akıcı bir dil kullanıyor; herkesin rahatlıkla takip edebileceği bir anlatımı var. Hikâye günümüzde geçiyor. Ana karakterimiz Nora, hayatının en zor dönemlerinden birinde hayatına son vermeye karar veriyor ve kendini bir anda gizemli bir kütüphanenin içinde buluyor. Bu kütüphanede sonsuz sayıda kitap yer alıyor ve her biri Nora’nın yaşamının farklı bir versiyonunu temsil ediyor. Nora, kendi “keşke”leriyle yüzleşmek ve hayatının en iyi ihtimallerini görmek için çeşitli paralel evrenlere geçiş yapıyor. Ancak bu yolculuk sırasında, yıllarca kendini suçladığı bazı konuların aslında tamamen kendi hatası olmadığını fark ediyor. Sonunda da kendi hayatında aslında neyi aradığını ve neyin gerçekten önemli olduğunu anlıyor.
Yaşar kemal'in okuduğum ilk kitabı. Alışık olmadığım bir anlatımı olduğu için kitabı okurken bir süre tuhafıma gitti. Betimlemelerini beğendim. Karışık bir olay örgüsü yok, oldukça basit. Neden bilmiyorum ama karakterlere ısınamadım. Ajitasyon yapıp insanlara "Ben bu kuşu yakalayıp kafese attım, parayla alıp uçurmazsan hepsi ölecek." diyerek para kazanmaya çalışan çocukları anlatıyor. Açıkcası bu "azat uzat, beni cennet kapısında gözet" geleneğinin yitip gitmesi benim açımdan güzel bir şey. Kitap boyunca çocuklar, sırf bu kuşları satın almadıkları için İstanbulluların vicdansız olduklarından bol bol yakınırlar, küfürler savururlar. Çocukların en sonunda insanları " Size iyilik yapma şansı veriyoruz. Siz almazsanız hepsini öldüreceğiz." diyerek manipüle etmeyi de başaramadıklarından dolayı satamadıkları kuşları gerçekten öldürüp yediklerinden bahsedilir. Halk suçlu da bu çocuklar gerçekten masum muydu? Satın alınmayan bu zavallı kuşları salmak çok mu zordu?
Sabahattin Ali'nin okuduğum ikinci kitabı. Kitap karakterlerinden Ömer'in, ilk başlarda, acaba düzelecek mi? Umuduyla okuduğum ama insanın yedisinde neyse yetmişinde de o olacağını açıkca gösterdi. İlk bölümlerde gerçek olamayacak güzellikte bir aşka şahitlik etsek de sonrasında sadece sevmenin yetmediğini; emeğin, çabalamanın da sevgi kadar gerekli olduğunu anlatan bir olay örgüsüne girdik. Ömer, her fena davranışa kılıf olarak "ben yapmıyorum ki, içimdeki şeytanın suçu..." diye başlayıp sayfalarca bahanelerini sıralayan biri. Kitap sonlarına doğru ise size "yahu ne yapıyor bu adam? Artık kendine bir çeki düzen ver!" dedirtecek. Karakterlerden bir başkası olan Bedri'nin de son sayfalardan birinde dediği gibi "Bunun böyle biteceği belliydi!"
Stefan zweig'ın diğer kitapları gibi akıcı, bir çırpıda bitirilebilen bir klasik. Fakat içeriğini çok beğendim, bayılarak okudum dersem yalan söylemiş olurum. Öncelikle mektubu yazan karakterimize kızarak kitabı okuduğumu söylemek istiyorum. Üstelik hayır, bu bir aşk değildi. Sadece hastalıklı bir saplantıydı. Zweig, karakterin psikolojisini oldukça iyi bir şekilde tarif ediyor aslında. Babası ölmüş küçük bir kızın kendinden yaşça büyük bir adama olan hayranlığı, zaman ilerledikçe takıntıya dönüşüyor. Tabii bu benim kendi görüşüm. Maalesef okuduğum şeyin bir cümlesini bile aşk ile ilişkilendiremedim. Bu hüzünlü bir aşk hikayesi değildi. Psikolojik destek alması gereken zavallı bir kadının yazdıklarını okudum.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,7bin okunma
12 yıl önce okuyup tekrar okumak istediğim bir kitaptı. İkinciye okumama rağmen ilk okuduğumdan daha fazla etkiledi beni. Bunu da tabii ki ilk okumamı çocukken yapmama bağlıyorum. Satır aralarını okuyabildiğinizde eserin yazılanlardan daha fazlası olduğunu görebiliyorsunuz. Küçük bir çocuğun gözünden yazılmış olan bu kitabın, özellikle son kısımlarını, insanın gözlerinin dolmadan okuması imkansızlaşıyor. Mutlaka okunması gereken eserlerden biri olduğuna inanıyorum.
