Yusuf Can İŞGÖREN
@Yci_35
Memur
Ankara
İzmir
14 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Pia Mater
Açıkçası kitabın nöroroman olarak tasvir edilmesi şüphe uyandırmıştı. Sanırın sıkılacağım noktalar olacak diye düşündüm. Bir insanın vücudunda gerçekleşen duyguların bilimsel olarak karşışılığı güzel ifade edilmişti. Yani tam aksine gayet akıcı, merak ve gizem uyandıran bir senaryoya sahip. Hikaye içerisinde kendinizi kaptırıp giderken bi bakıyorsunuz bir çok ufak bilimsel bilgilerede sahip olmuşsunuz.
Her bölümdeki alıntılara çok hoşuma gitti gerçekten özenle seçilmişti. O alıntılar bile kitap dışında düşüncelere sevk ediyordu.
Açıkçası bende biraz merak kat sayımı yükselten noktalar hikayede içinde yazarın bir sonraki olacak şeylere sinyal vermesiydi. Kitabı gözümde fazla büyüttüğümden midir bilemem fakat romanın son kısmı en can alıcı yer olmasına rağmen bittiğinde verdiği hissiyat tam beklentimi karşılamadı. Çünkü kitabı okumaya başladığımda bu kitabın daha farklı bi büyüsü olmalı diye düşünüyordum. Ama bilemiyorum belki devamı olan ikinci kitap bu düşüncelerimi yıkabilir. Alırken ikisini birden aldığım için beklemeden okumaya başlayacağım.
Tavsiye edeceğim bir kitap mı derseniz? Evet kesinlikle tavsiye ederim.
Yarısından devam edip bu saatte bitirdidiğim kitabın hemen incelemesini yapmak istedim. Öncelikle tarih seven veya sevmeyenlerin bile sıkılmadan okuyacağını düşünüyorum. Gerek İskender Pala'nın anlatım tarzından gerek hikayenin akıcı ve sürükleyici olmasından dolayı bi çırpıda bitireceksiniz.
İki hükümdarın, Yavuz Sultan Selim ile Şah İsmail'in çatışmasını kaleme almış yazarımız. Karşılıklı mektuplaşmalarında iki tarafında güçlü bir kaleme sahip olduğunu ve ne denli edebi kişilikler olduğunu anlıyoruz. Okurken çok güzel kıtalarla karşılaşacaksınız.
Olay şii olmak ve sünni olmak davası üzerine kuruluyor. Nitekim benim üzerinde durduğum her iki tarafın Türk ve Müslüman olmasıydı . Habil ile Kabil'in birbirini boğazlamasına şahit olacaksınız. Oysa "kimisinin sünni, kimisinin kızılbaş olması kimin umrumdaydı."
Hıı bu arada unutmadan yazayım. Kitabı okurken gerçek sevginin ne olduğunu arayıpta bulmuş olacaksınız.
İyi okumalar dilerim.
Abum Rabum...Bir Hz. İbrahim romanı...
Şiddetli bir tavsiye üzerine kitapı okumaya başladım. Daha başlarında içimden bi çırpıda okuyup bitirivermek geçiyorken, aheste aheste okuyup kitabın büyüsüne bıraktım kendimi. Bittiğinde ise içimde yine bir sona gelmenin hüznünü sonradan fark ettim. Artık gece yatmadan önce okuduğum sayfaların etkisinde kalıp binlerce yıl geçmişe gidip tarih ve medeniyetler arasında dolaşamayacaktım.
Bir kitabın içerisinde tarih, bilim, medeniyet, din ve dünya siyasetini işleyipte böyle bir polisiye olay örgüsüyle anlatması yazara hayranlıkla sonuçlanıyordu. Okudukça içinde yaşadığımız coğrafyanın değerinin biraz daha farkına varıyorsunuz. İçerisinde semavi dinler olan Musevilik, Hıristiyanlık ve İslam dan bir çok alıntılarla karşılaşacağınız kitabı okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
(Spoiler İçerir)
Ufacık bir beden olsaydım bu denli büyük bir ruhu taşıyabilir miydim ?
Zeze'yi tanıdıktan sonra bi duraksayıp düşünmek isteyeceğiniz çok şey olacak. Hayatta başka kimsem kalmamıştı dedikten sonra yaşamak 5 yaşında bir çocuk için nasıl bir şey olmalıydı? Bunu yaşatan neydi? Merhameti evinin uzağında bulmak bu kadar ağır olmamalıydı.
Gerçek hayal dünyasında kaybolmuş,
hayal ettiği hayatlar arasında farkına vardığı gerçeklikle yaşamı öğreniyor Zeze.
Ama aslında en büyük mesele anlayabiliyor olmasıdı...
Başlamadan önce bu kitabı daha önce okumamış olmamın büyük pişmanlığını dile getirmek istiyorum. Böyle bir eserin herkes tarafından okunmasını gerektiğini düşünüyorum. Bu kitap bir tavsiye değil okumayı sevenler adına bir zorunluluk hali barındırıyor.
Yazar ise kahramanların o ince kişiliklerini ve hikayeyi seyre dalmış gibi işletiyor insana. Hikayenin akıcılığı kitabı elinizden bırakmanıza imkan vermiyor. Duyguları ilmek ilmek işletiyor insana. Kitap bitince bakış açınızı değiştirecek bir çok şey aşılıyor size. Önem vermediğiniz insanların ne denli ağır yaşanmışlığın esrarına sahip olabileceğini aktarıyor. Ve böyle bir yapıtı Türk edebiyatına kazandırdığı için Sabahattin Ali'ye minnettarız.
Kitabi okurken hikayenin içine düşmüşüm, farkında bile olmadan. Her satırını her sayfasını betimlemişim içime. Raif olmuşum Maria olmuşum. Raif'in bitip tükenmişliği sarmış her yanımı. Maria'nın bekleyişi... Kitabın bitişinede isyan eder olmuşum. Bir kitap ne kadar etkileyebilir ki insanı ? derken bir kış günü soğuk Ankara sokaklarında bulmuşum kendimi. Etrafa bakıp: Kader mi geç kalınmışlık mı ? diye düşünürken hazmedemediği kabullenişi düşüyor insanın içine. Belki Raif'i o zaman anlamış oluyorsunuz...
Ve Maria...Geç bulunmuş aşkın kadını...
Bu denli bir yapıt bu denli güçlü bir kalem ve Sabahattin Ali...
