George Eliot’un Daniel Deronda (isimli romanındaki) Siyonizm açıklaması, egemen Yahudi-Siyonist akımlarına bir tür tasvipkâr bir Gentile (Yahudi olmayanlar/gevur) tepkisi mahiyetindeydi, bu nedenle roman Siyonizm’in Gentile Avrupalı düşüncesinde ne denli meşrulaştığını ve hatta ululandığının bir göstergesidir.
Vurgulanmadı gereken, Yahudi ve Gentile Siyonizm’inin köklerinin mağrur liberal-Kapitalist kültürüne ne denli gömülü olduğu ve George Eliot gibi öncü liberallerin bu kültürün daha az cazip yönlerini nasıl güçlendiklerini ve belki de tamamladıklarıdır.
Toprağa tepeüstü düşen bir tohum dik hâle gelene kadar - kökü ve sapıyla - geniş U dönüşleri yapar. Fakat bir insan yavrusu yönünün yanlış olduğunu bildiği halde o yönde devam etmenin denemeye değer bir şey olduğunu düşünebilir.