Yaşam belki,
Her gün filesiyle bir kadının geçtiği uzun bir caddedir. Okuldan dönen bir çocuktur. Yaşam belki, bir adamın daldan kendini astığı bir urgandır.
İki sevişme arası rehavetinde, yakılan sigaradır belki yaşam, birinin yoldan şaşkınca geçişidir, şapkasını kaldırarak başka bir yoldan geçene günaydın demesidir.
Yaşam belki de benim bakışımın,senin buğulu gözlerinde kendini paramparça yıktığı o tıkalı andır.