Yazar:
İvan Gonçarov
Çevirmen:
Hazal Yalın
Editör:
Lütfiye Pehlivan
Çizer:Fatma Süleymanoğlu
Derleyen:
Ozancan Demirışık
Tasarımcı:
Hamdi Akçay
Tahmini Okuma Süresi:
17 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
632
Basım Tarihi:
Kasım 2021
İlk Yayın Tarihi:
1859
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Обломов
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786258475500
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Diğer Baskılar
40 diğer baskı · Tümünü Göster
Oblomov
32,5bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2021 · 622 s.
Oblomov
10,4bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Temmuz 2021 · 632 s.
Oblomov
2.695 okunmaİletişim Yayınları · Ekim 2019 · 617 s.
Oblomov
1.097 okunmaKoridor Yayıncılık · Kasım 2022 · 664 s.
Oblomov
369 okunmaYordam Kitap · Ağustos 2022 · 624 s.
Oblomov
288 okunmaDorlion Yayınları · 2019 · 448 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bu kitap bana Instagram'ı sildirdi..
Puan vermedi
Kitabı elime alır almaz bir çok okuyan gibi kendimi Oblomov'a benzetmeye başladım. Meğer benim içimde de bir oblomovluk varmış dedim. Kendimi çok hareketsiz, isteksiz ve hımbıl birisi olarak görmeye başladım ve beni hareketsiz kılan şeylerin başında sosyal medya, özellikle Instagram storyleri olduğunu düşünerek kitabın 50/60. Sayfalarını okurken temmuz 2025 tarihinde telefonumdaki tüm sosyal medya uygulamalarını sildim ve hâlen kurmuş değilim.
Kıtaba gelirsek Oblomov gibi genç akıllı, bilgili soylu birinin tembellik yüzünden tüm mal varlığını, sevdiği bir kız ile yapamadığı evliliği, fırsatçı çevresinin kendisinden nasıl faydalandığını okudum. İyi bir hayat sürmek için bilmek, zekâ ve soyluluğun önemli olmadığını gayretin, çabanın gerekliliğini anladım. Yatan aslandan gezen tilki daha iyidir ve Kader gayrete aşıktır sözlerini tekrar idrak ettim.
Bu kitabın bana sağladığı en büyük fayda sosyal medyayı bıraktırması olmuştur..
“Oblomovluk”1000Kitap
Uzun soluklu ve dışarıya çıktığınızda hayatınızı değiştirmiş gibi hissettiren sinema filmleri olur ya.Tam olarak öyle hissediyorum.
Oblomov..
Nasıl başlanır ki anlatmaya.Psikolojik bir vaka var aslında önümüzde.Hayatı doya doya yaşamak isteyen,ölümden korkan,tüm işleri yoluna koymak,huzurlu bir yuva kurmak isteyen ama bunların hepsini yarın,ertesi gün veya 2-3 ay sonra yapmak isteyen bir adam :)
Özellikle ilk 200 sayfada karakteri anlamaya ve sınırlarını,uç noktalarını belirlemeye çalışırken ciddi manada sıkılıyor ve bunalıyorsunuz.Fakat akış ilerledikçe ve Oblomov’un dünyasına dahil oldukça ve çevresini gördükçe aslında ne kadar masum olduğunu ve hayat şartlarının onu nasıl bir çıkmaza sürüklediğini anlamaya başlıyorsunuz.Ailesi,büyüdüğü ev yaşadığı veya yaşamaya çalıştığı aşk,hayatı tanımlayışı,huzuru arayışı,Ştolts gibi bir dostun varlığı.. Bunların hepsi kendine has tamamen ona özel..Ve bu dünyayı o kadar seviyorsunuz ki sanki her akşam Oblomov’un evine misafir olup o yatağında uzanırken kendi ağzından hayat hikayesini dinliyorsunuz.Bu hissin aynısını 
Martin Eden’da da yaşamıştım.O yüzden hiç acele etmedim yine kitabı bitirmek için.Ve kitabın belli bölümlerinde yer yer Oblomov için ümitlenseniz heyecanlansanız da kitapta sıkça geçen “Oblomovluk” olgusunun karakterden asla kopmadığını ve onu kimsenin kurtaramayacağını kitabın sonunda acı bir şekilde idrak ediyorsunuz. Kitapta özellikle dikkatimi çeken şey sanki doğumumuzdan ölümümüze kadar yaşayabileceğimiz çoğu ruh halinin inanılmaz betimlemelerle okura direkt hissettirilebilmesiydi.Ayrıca bir Rus klasiğine göre adeta “absürt komedi” şeklinde anlatılmış olması kitabın çoğu noktasında diyaloglardan eğlenmemi hatta kahkaha atmamı bile sağladı.Benim belleğimde uzunca bir süre yer edecek inanılmaz bir eser ve inanılmaz
Martin Eden’da da yaşamıştım.O yüzden hiç acele etmedim yine kitabı bitirmek için.Ve kitabın belli bölümlerinde yer yer Oblomov için ümitlenseniz heyecanlansanız da kitapta sıkça geçen “Oblomovluk” olgusunun karakterden asla kopmadığını ve onu kimsenin kurtaramayacağını kitabın sonunda acı bir şekilde idrak ediyorsunuz. Kitapta özellikle dikkatimi çeken şey sanki doğumumuzdan ölümümüze kadar yaşayabileceğimiz çoğu ruh halinin inanılmaz betimlemelerle okura direkt hissettirilebilmesiydi.Ayrıca bir Rus klasiğine göre adeta “absürt komedi” şeklinde anlatılmış olması kitabın çoğu noktasında diyaloglardan eğlenmemi hatta kahkaha atmamı bile sağladı.Benim belleğimde uzunca bir süre yer edecek inanılmaz bir eser ve inanılmaz
Ne kadar tembel olabilirsiniz, üşengeç, hayattan vazgeçmiş birisi?
Eski Rus sosyal yaşantısını ben severek okuyorum. Soğuk hava, fakirlik, uşaklar, zengin baronlar, kontlar… Çokça betimleme kullanılmış. Doğa, eşyalar, duygular tamımlanırken kullanılan betimlemeler insanın hoşuna gidiyor.
Hikaye güzel. İnsan tembel olur fakat iyi kalpli de olabilir mi? Okuyup görmeniz dileğiyle.
İvan Aleksandroviç Gonçarov / Oblomov
Tür: #rusedebiyatı #felsefedüşünce #roman #dünyaklasikleri #edebiyat
Sayfa sayısı:632
19.yüzyıl Rusya'sında, Rusya'nın küçük bir taşra kasabasında Oblomovka adında küçük bir çiftliği olan tek çocuklu bir ailenin üyesidir Oblomov.
Eğitimini tamamladıktan sonra ne bir işte çalışır ne de yerinden kalkıp bir eylemde bulunur! Gonçarov' un ikinci kitabı olan 1859 tarihinde yazılmış, en ünlü kitabıdır. Genel anlamda eylemsizliği ve bilinçli bir tembelliği temsil ettiğini düşünüyorum. Çok düşünen fakat harekete geçemeyen Oblomov aslında hayaller kuruyor, umut besliyor ama toplumun dedikodusu ve insanların kötülüğü karşısında toplumdan sıyrılıyor. Kitabın ilk yüz sayfası Oblomov'un yataktan kalkma mücadelesinden bahsediyor.
Oblomovluk uyuşukluk değil aksine bilinçli bir farkındalık hâlidir diyebiliriz.
Çocukluğundan beri el bebek gül bebek yaşatılan Oblomov'un çizmelerini dahi hizmetlileri giydiriyor. Bütün işleri yardımcıları ve arkadaşları tarafından düzenleniyor. Birçok defa arkadaşları tarafından dolandırılan Oblomov duyarsızlığı ve eylemsizliği dolayısıyla yine başka arkadaşları tarafından kurtarılıyor.
"Niçin uyuyorsun?
Vaktin nasıl geçtiğini bilmemek için.. "
Kitabı yaklaşık bir ayda zorlanarak okudum. Kimi arkadaşım artık bitir de hayır yapalım dedi. Kimisi bizim yerimize de okudun dedi. Başkası da sen herkes adına okudun dedi.Dediler de dediler
Kitabın bir tılsımla yazıldığını düşünmeye başladım. Öyle ki okumaya başlayınca hareketsizlik ruhunuza nüfuz ediyor. Ve Oblomov olmaktan korkuyorsunuz.
İyiki kitaplar varlar .
SüperEdebiyat
Merhaba arkadaşlar bugün sizlere Oblomov anlatacağım. Kitaptaki ana karakterimiz Oblomov yani İlya İlyiç görüp görebileceğiniz en tembel insan. Özünde iyi ve akıllı biri olmasına karşın tembelliğinden mütevellit hayallerini gerçeğe dönüştürme konusunda hiçbir şekilde harekete geçmiyor. Dostu Ştolts'un yoğun çabaları da büyük ölçüde sonuç vermiyor, günün birinde Ştolts, Oblomov'u Olga ile tanıştırıyor. Olga Oblomov'un yaşadığı bu hayat tarzını değiştirmek için çok uğraşıyor, aslında biraz başarılı oluyor da. Birbirlerine aşık olan Olga ve Oblomov evlilik planları dahi yapıyorlar fakat bütün bu süreç Oblomov'un gözünde bir süre sonra çok büyümeye başlıyor. Oblomov'un ümitsiz vaka olduğunu anlayan Olga defalarca denemesine rağmen bir çıkış yolu bulamıyor ve ilişkileri sona eriyor. Kitabın ilerleyen bölümlerinde Olga ve Ştolts evleniyor ve yanlarına Oblomov'u da almak istiyorlar fakat Oblomov da ev sahibesi Agafya Matveyevna ile evlenmiş hatta bir çocuğu da olmuş. Dolayısıyla Oblomov'u yine yerinden kaldıramıyorlar. Ve maalesef ki günler geçtikçe durumu daha kötüye giden Oblomov felç geçirip aramızdan ayrılıyor... Tarantyev'in Oblomov'un arkasından çevirdiği işler, Zahar'ın eşşeklikleri, Agafya Matveyevna'nın Oblomov'a olan kendince sevgisi, Oblomov'un tertemiz kalbi, Ştolts, Olga ve daha nice karakteri ile bu eser okuduğum en güzel kitaplar arasına girdi. Kitabın özellikle 2. yarısında yazım hataları çok fazlalaşmıştı. Benim okuduğum baskıdan kaynaklı olabilir. 1 puanı o yüzden kırıyorum, puanım 9.
Oblomov, her insanın hayatının bir döneminde içine düştüğü miskinlik, yorgunluk, boş vermişlik duygularının gözümüzün önünde yazarın etkileyici anlatımıyla bir insanın ruhunda ve bedeninde nasıl vücut bulduğunu, kendisini ve çevresini nasıl etkilediğini çarpıcı bir şekilde bize aktarıyor. Kitaptaki tüm karakterlerlerin duyguları sihirli kelimelerle bize geçiyor onları tanıyor hissiyle dertlerine ortak oluyorsunuz. Üzerine düşünülecek harika bir kitap okudum.
Öncelikle bir klasiğe düşük puanlı bir yorum yapmak haddim değil fakat benim gibi büyük beklentiyle okuyacak olan kişiler için belki bir beklenti düşüklüğü sağlaması açısından yazıyorum.
Kitabın ana karakteri İlya İlyiç Oblomov, sürekli bir erteleme ve kayıtsızlık hali içinde, yaşadığı hayattan neredeyse hiçbir şey beklemeyen bir figür.
Oblomov bir anlamda tam olarak oblomovluğu oblomovca anlatan bir kitap. Oblomov’un tembelliği, hayattan kopukluğu ve sürekli erteleme hali, romanın yapısına ve karakterin yaşamına o kadar içselleşmiş ki, neredeyse tüm hikaye bu durumu sorgulamak ve bu duruma dair bir analiz yapmak üzerine kurulmuş.
Tembellik ve hareketsizlik, romanın kendisinin de tembelce bir akışa sahip olmasına yol açıyor. Oblomov’un davranışları, onun yaşadığı dünyanın tembel bir metine dönüşmesine sebep oluyor. Kitabın bu şekilde oblomovca ilerlemesi sabrımı çok zorladı. İçim sıkıldı. Kitabı 2 ayda ancak bitirebildim. Yarım bırakmamak için büyük bir direnç gösterdim.
Tatmin etmedi sanki.Edebiyat
İşlenen ve anlatılmak istenenler güzel. Rusya'nın ve Rus insanının durumu, tembelliği, karakterden uzaklaşmış olması. Kitaptaki tek çalışkan karakterin bir Alman olması gibi birçok durum var. Bunlara rağmen kitap beni asla tatmin etmedi. Literatüre Oblomovluk gibi bir terim kazandırmış olması nedeniyle değerli bir kitap, ama fazlasıyla sıkıcı ve asla ilerlemiyor. Okuduğum yaklaşık otuz Rus klasiği arasında en sıkıcı kitap olabilir.
Oblamov
Yetenekle donatılarak yaratılmak yetmez, o yeteneği ilmek ilmek isleyeceksiniz. İçindeki potansiyeli gerçekleştireceksiniz. Çok zeki ,kültürlü, bilgili Oblamovun tembellikle nasıl solup gittiği, dostunun gayretlerine , aşkın yakıcı etkisine rağmen hayata tutunamayışına tanık olacaksınız bu kitapta. Ve yepyeni bir kavram girecek hayatınıza Oblamovluk. Tembelliğin kitabını yazan Oblamov size ben de tembel miyim ki dedirtecek.Keyifli okumalar
Duygu girdabı bir kitap…
Oblomov, derin duygularıyla ve düşüncelere gömülerek yaşayan biri. Eylemsiz iç dünyasındaki konfor ona huzur sağlıyor, ancak hayatındaki sorumluluklarını yerine getirmediği için çevresindekiler çoğu zaman memnun değil. Buna rağmen, zamanla çevresindeki insanlar ona bağlanıyor, gizli bir sevgi ve sadakat besliyorlar.
Ştolts, çocukluktan itibaren güçlü bir birey olması için duygularından uzak kalmaya zorlanıyor. Güçlü karakteri ve bilge kişiliği sayesinde yalnızca kendi hayatına değil, çevresindekilere de güç ve dayanışma sağlıyor; bu nedenle hem saygı gören hem de sevilen bir dost oluyor.
İki karakterin güçlü ve zayıf yanlarının mimarı, belirgin bir şekilde aileleri. Oblomov, uşaklar ve dadılarla çevrili, pervane bir ortamda büyütülerek eylemsizlik aşılanıyor. Ştolts, erken yaşta annesini kaybediyor; babası yalnız ve güçlü olması için duygusal mesafe koyarak onu hayata itiyor ve ona güçlü olmaktan başka seçenek bırakmıyor.
Kitapta ele alınması gereken o kadar çok nokta var ki, hepsini aynı yazıda buluşturmaya kalemim yetmez.
Kitap boyunca okuyucu ya kendi içindeki var olan duygularla karşılaştığı için ya da yoksun olduğu duyguların farkına vardığı için çoğu cümlenin altını çizme gereği duyuyor.
Kitabı bitirdiğinde okuyucu, yaşamda yalnızca kendinden sorumlu olmak mı yoksa başkalarına karşı sorumluluk almak mı daha anlamlı, bunu sorguluyor.
Bu çıkarım bana çağımızdaki insanlığı da hatırlattı: Son yıllarda bireysel mutluluk peşinde koşmak, benlik arayışı ve toplumdan soyutlanma eğilimleri, sanki biraz Oblomovluk gibi görünüyor. İnsanlar kendi huzur ve konforlarını önceliklendiriyor, dayanışmaya ve başkalarının hayatına dokunmaya kendilerini kapatıyor. Belki de artık Ştolts gibi güçlü insanlara ihtiyaç var. Bencil arayışlar yerine, “Kimin
Yazar Hakkında
İvan GonçarovYazar · 7 kitap
Simbirsk, şimdiki adıyla Ulyanovsk'ta doğmuştur. Zengin bir tüccar ailesinin çocuğu olan Gonçarov, Oblomov'unkine benzeyen bir çocukluk geçirmiş, asilzadelerle geleceğin Oblomov'larıyla birlikte özel bir pansiyonda okumuştur. Moskova Üniversitesi'ni bitirdikten sonra, Petersburg'ta otuz üç yıl sürecek ve kendisini yüksek bir göreve kadar getirecek memurluk hayatına başladı. 1847'de ilk eserini, Alelade Bir Hikâye'yi çıkardı.1849'da da Oblomov'un Rüyası bir dergide basıldı. Ama Oblomov son şeklini ancak 1857'de, Marienbad'da bir aylık sürekli bir çalışma süresinden sonra aldı. Bu büyük romanın bir ay içinde yazılması belki de imkânsız görünmektedir, ama unutmamak gerekir ki, "bu eseri yıllarca kafamda taşıdım ve geriye onu ancak kâğıda geçirmek kalmıştı," demiştir yazar.
Roman Rusya'da bir bomba gibi patladı. Zaten zaman da pek elverişliydi. Köleliğin kaldırılmasına üç yıl kalmış, bütün edebiyat dünyasında, uyuşukluğa, hareketsizliğe, şaşkınlığa karşı bir savaş açılmıştı. Bunun içindir ki, bir çağdaşın yazdığı gibi "Bütün okuma yazma bilenler Oblomov'u heyecanla okuyorlar. Hiç mübalağa etmeden denilebilir ki bu anda Rusya'da en küçük, en kenarda kalmış bir kasaba yoktur ki orada Oblomov okunmasın, üzerinde tartışılmasın. Oblomov ve Oblomovluk kelimeleri bütün Rusya'ya yayılmış, ebedi olarak dilimize girmiştir."
Bu eserden başka, Gonçarov'un 1856'da çıkan ve üç yıllık bir dünya yolculuğunu anlatan "Fregal Pallada" isimli bir eseriyle birkaç eleştirisi ve hikâyesi vardır. Oblomov'dan sonra yazdığı "Uçurum" adlı büyük romanı 1869'da çıkmış ve Gonçarov onunla on yıl uğraştırmıştır.
