Yapmamız gereken tek şey kötü alışkanlıkları bir şekilde işleyerek zaman içerisinde iyi alışkanlıklara dönüştürmekten ibaret. Hedefimiz nefsani arzularımıza ve tembelliğimize makul sınırlar çizmektir ki bunların kökünü tümden kazımak gibi bir amacımız da yoktur.
Tembellik hissimizi aldatmak için seyahat kitabı okuyabilir, bir şeyler çizebilir veya müzik yapabiliriz. Tekrar motive olduğumuzda ise içimizde uyanan bu şevkle tekrar çalışmaya yönelebilir ve tembellikten ya da ürkeklikten ötürü ara verdiğimiz işe devam edebiliriz.
Mesela nefsimize mağlup olduğumuzda, bu mağlubiyetin utancını hiç aklımızdan çıkarmamalıyız. Zevkin ardından gelen o depresif duyguyu, verimli çalışma ile geçebilecek bir günü ziyan etmenin verdiği hissi zihnimizin bir köşesine kazımalıyız.