Gülüşü, çölün ortasında bir su kaynağı gibiydi benim için
Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince, günler şu heyulayı da er geç silecektir
Rahmetle anılmak ebedıyet budur amma, sessiz yaşadım kim beni nerden bilecektir...
Önce biraz ağladılar, ama alıştılar şimdi
Aşağlık insan oğlu her şeye alışır!
