Bu Fedya'nın ilk kitabı ve bu kitabı yazdığında benim yaşımdaymış. Mektup okumaya merakım sayesinde bir çırpıda bitirdiğimi hatırlıyorum ve Varenka kuzum kendimi en yakın hissettiğim karakterlerden biri olmuştu.
Kitabın okullarda yasaklandığının duyduğumun ertesi günü alıp okuduğumu ve içinde sakıncalı olabilecek hiçbir şey bulamadığımı hatırlıyorum. Sadece çocuğun gerçek babasıyla ilişkisi beni çok etkilemişti. Ve lütfen çocukları dövmeyin.
Beni bu kitabı okurken görenler, sonunu bildiğin bir kitabı neden okuyorsun diye takılmışlardı. Kitap, Deniz abiyi tanımaya yönelik gerçek bilgileri içeriyor ve kaç kere geçersem geçeyim satırların üzerinden sonunda aynı kalp ağrısını çekiyorum.