Karanlıkta ışığım
ışığımda merakım
Işığımda aklım
Işığımda binbir yeşilim
Sarım, beyazım,pembem,
kırmızım en çok da MAVİM
Işığımda denizim, hahar kokum, yaz esintim.
sıcaklığım, huzurum, iyi yanım.
Işığım ışığınla aydınlanıyor kaktüsüm, papatyam en çok da lale bahçem….
Gecenin son ışığından hayat ışığıma günAYdın….
@İstanbul
Alışkanlığın en zor yanı sürekli hissetmen. Oysa naftalinsiz olarak ceset torbasına tıktığın duygularının karanlık bir derinlikte homurtusunu duymamak için zihin dolabının en alt çekmecesine kaldırmıştın.
Tekrar Hissetme!…
Kendine söz vermiştin…Umut etme!… Daha yaraların solmadı… Bir daha gülümseme!
Tekrar inanmanın, düşünmenin, aynı yanlışa düşmenin, peşini bırakmayan bir lanet olduğunu ne zaman anlayacaksın… Sevme! Sevme be adam gün doğarken sevme, Ay doğarken sevme! yemek yerken,su içerken, nefes alırken ve de verirken sevme!
Sana yazılmamış bir kaderi neden zorluyorsun be adem oğlu! sevilmeden sevme!!! Sen tanrı mısın ki karşılıksız veriyorsun. Verme! Herşeyi tatmak bilmek zorunda mısın?!… Çok sevilme duygusunu da bilme! Herşeyi görmek zorunda mısın… Görme! Sana içten içe hayatın anlamı diyen bir çift gözü de görme! Ölür müsün be Adam… Ölme! Karanlığın,umutsuzluğunu yar edinmiş duygularını toprağa gömmeden n’olur ölme!!! #Dönence