GÜN OLUR
Gün olur, alır başımı giderim,
Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda
Şu ada senin, bu ada benim,
Yelkovan kuşlarının peşi sıra.
Dünyalar vardır, düşünemezsiniz;
Çiçekler gürültüyle açar;
Gürültüyle çıkar duman topraktan.Hele martılar, hele martılar,
Her bir tüyünde ayrı bir telaş!Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur, başıma kadar güneş;
Gün olur, deli gibi
Ormanları düşüncesizce mahvediyorsunuz ve çok geçmeden yeryüzünde hiçbir şey kalmayacak.Tıpkı bunun gibi insanları da düşüncesizce mahvediyorsunuz ve sayenizde çok geçmeden yeryüzünde ne sadakat,ne iffet, ne de özveri kalacak.
Fark ettim ki ilk kez ne bir tarafım ne öbür tarafım sadece ben ve külsüz, dumansız yangınım, dört yapraklı yonca, boru otu veya ayçiçeği gibi ,tek taştan oyulmuş mücevher gibi , yekpare , kendisi ve bitarafım.
İnsanların saadet anlayışları da gariptir. Kitaplara bakarsanız, kendilerini dinlerseniz, insanoğlunun esas vakfı akıldır. Onun sayesinde diğer insanlardan ayrılır. Beylik sözüyle hayata hükmeder. Fakat kendi hayatlarına bakarsanız bu yapıcı unsurun zerre kadar müdahalesini göremezsiniz