Yağmur
@Yqmr_
Şu anda okuduğu kitaplar
Nuh’ un GemisiDostoyevski
Herkes türünün son örneği gerçekten
Bitirdim ama nasıl bitirdim. Sinir küpü oldum çıktım şu 300 sayfalık kitapta.
Foma, Foma, Foma… gerçekten deli ediyor. Kafayı yersiniz öyle bi karakter.
Ya bu karakteri yazarken Dostoyevski sen ne yaptın, ne yaşadın, nası bu kadar hissettirdin gerçekten aklım almıyor.
Anlatıcımız genç delikanlı bir bey; anne, babasını kaybetmiş bir başına yaşar. Bir de dayısı var ki zaten kitabımızın tüm kahramanları dayısının ev ahalisi. Ev ahalisi dediysek nerden baksanız 12-13 kişi lakin çekirdek aileye baksan 3 kişi. Gerisi eş, dost, akraba.
Dayımız kendi halinde, kimseyi kırmayan, üzmeyen bundan adeta çekinen, herkesin gönlü hoş olsun diye didinen biri.
Lakin o Foma yok mu?! Herkesin anasından emdiği sütü burnundan getiren; egoist, manipülatif, narsist daha neler neler. Bu karakterin üzerine derin derin tartışılır öyle iki satır inceleme yapamazsınız o derece. Her olaydan kendine mağduriyet çıkarıp alakası olmayan yerlerde ve olaylarda hep fikri olduğu yetmez gibi her şeyin merkezinde ve üstünde görür kendini.
Kitabı okurken güldüm, şaşırdım en çok da sinirlendim. Sinirden küplere bindim ama bırakamadım. Bence sizde bırakamazsınız çünkü keyifli, harika bir anlatım ve çeviri.
Reklam
Hayatı olduğu gibi kucaklamak
Puan vermedi·210 syf.··
Beğendi
·2025 21. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 25 Aralık 2025 13:25
Kitabın dilinin sadeliği okunması konusunda büyük avantaj. Şahsen ben her kitapta süslü süslü betimlemelerden hoşlanmadığımı fark ettim. Bu kitap da zaten yerinde ve ölçülü betimlemelerle hiç boğmadı beni okurken. Bundan mütevellit 2 günde bitti. Bu denli sakin dili ile bir ihtiyarın sıradan hayatının beni bu kadar etkileyeceğini düşünmemiştim.
Her gelende sevindim, her gidende üzüldüm.
Kitap bittiğinde ise tüm hikayeyi baştan sona düşünmek tüylerim ürpertti.
Hala başlamamış olanlara kesinlikle okuyun demesemde, bence okuyun.
Güneşsiz 1-2Polisiye / Gerilim
Spoiler, spoiler, spoiler.
Anlık kitabı bitirdim ve hazmederken bir şeyler yazmak istiyorum sadece
Grangé okumayı seviyor ve eğer başladığınız bir şeyi bir an önce sonuçlandırmak istiyorsanız peş peşe okumanızı tavsiye ederim naçizane.
Grangé ilk tanışmam lise zamanlarıma yani yaklaşık 20 sene öncesine dayanıyor o günden bugüne hiçbir kitabını niye okudum demedim. Aksine bir sonraki ne zaman çıkacak diye dört gözle falan bekledim o derece.
Bu kitapta değişen çevirmen başta biraz yabancı gibi hissetirse de neticede Grangé okuyorum çabuk adapte oldum. Ayrıca çevirmene teşekkürler.
Kitaba gelince aids dünya sahnesine çıkmış. Nedir, nasıl bulaşır? Hala çözülememiş, bırak bi de üstüne ‘gay kanseri’ denmiş.
Hastalar, cinayetler derken ilk kitapta tam anlamıyla bir polis dosyasına tek tek delil ekliyorsunuz kişiler, ifadeler, ortamlar, cinayetler ve başka cinayetler. başka cinayetlerle bizim cinayetler iç içe katilimiz de tam olması gerektiği yerde ama uyuşmayan bir şeyler ve eksiklikler var yarım kalan bir şeyler var. olmadı diyorsunuz hayır ‘her şey bitmedi bitemez, aşkımız kalmasın yarım’
veeee ikinci kitaba başlarken ilk kitapta sezon arası vermiş dizi gibi karakterlerimiz tekrar sahnede eski tanıdıkları görmek gibi keyif veriyor. Ve yeniden cinayetler… günlerce süren seyahatler okurken zaman zaman Swift’ le birlikte yorulduğumu falan hissettiğim seyahatler. Avrupa, Afrika, Amerika gezdiren, geçmişten gelen ensest hikayesinin sonunda AIDS’ in kaynağını babası olduğu kanısına varan katilimiz.
Güzel, yakışıklı ve zeki. Ahh Tony…
Kitabın sonunda beni tek üzen birinci ağızdan Tony’ yi hiç dinleyememek oldu. Gerçekten onun hissiyatıyla yaptıklarının nedenini, niçinini, nasılını okumayı çok isterdim. Çünkü ben o anasız, babasız kendi haline yamyamların içinde bir başına
HeyecanlıDuygu ve Düşünce
Uzun zamandır Dünya Klasikleri okumaktan biraz yorulmuştum. Şöyle heyecanlı bi gerilim istiyordum. Hep kitaplarını gördüğüm ve okuduktan sonra tanışmakta çok geç kaldığımı hissettiğim bu yazara başladım. İyi ki diyorum! İyi ki başlamışım, kendime geldim.
Kitaptaki olay örgüleri, kişiler, mekanlar, zamanlar harika bir geçişle resmen bir an önce bitirmeye zorluyor. Kitabın neredeyse ortalarında hikayeye dahil olanların baş kahraman oluşunu hiç hissettirmeden sunmuş resmen. Yadırgamadan sanki en başından beri orda; görüyorum, varlığını hissediyorum ama bekliyorum gibi bir hava yarattı.
Organ mafyası ve sağlık sistemleri üzerindeki ilişkisi. Çarkların nasıl döndüğü. Zenginin yine güçlü olduğu ve parayla her şeyi satın alabileceği sandığı. Fakat bunu zannederken işine, canını kaybetme pahasına, sahip çıkanların varlığını unuttuğu bir hikaye.
Ben okurken birçok yerde heyecandan ölmek üzereydim. 
Hasat
HasatBaşkasının Karısı ve Yatağın Altındaki Koca
Ah İvan Andreyeviç sen resmen bir paranoyaksın
Kıskançlığı hastalık derecesine gelmiş ama kabul edememiş, sokak sokak karısını ararken başına gelmeyen kalmadığı gibi işin sonunun da hiç iyiye gitmeyeceği belli.
Reklam