En uzak,o adsız ve kimselersiz,
O yitik yıldızda duyuyor musun?
Bir Stradivarius inler kendi kendine,
Yayı,reçinesi, köprüsü yeşil.
Önce bendim diyor ve sonra benim...
Ölümsüz,güzel ve çetin.
Ezgisidir dolaşan bütün evreni,
Bilinen,bilinmeyen ıssızlıkları,
Canımı tüylerimi sarma da şimdi
Kendi rüzgarıyla vurgun...
Sarıyor yeşil.