Gece kadar karanlık,
Okyanus kadar derin yaralarım,
Ey bağrıma saplanmış hissizlik,
Yüreğimi kanatan hiçlik,
Ve Ey soysuz hayat;
Suskunluk bitirir mi acıyı !!!
Puslu kıtalar atlasından sesleniyorum sana
Okyanusun öteki ucundan kıvılcımlar saçılıyor ruhumdan
Pervasızca bir sarnıç sarkıyor tepemde,
Kaç asır daha beklemem gerekiyorsa
Seni bekliyor olacak ruhum.
İster dünyanın öteki ucundan seslen bana
ister mihraptan,
Ben yine de zamana aldırış etmeden
Sukutu boynuma giydirip,
Gözlerime bir perde nakşedip
Satırlarıma ruhumu aksettirip
zemheride
Bir başıma,
Heybemde sevdanla
seni bekleyeceğim.
Bekletme sevdiğim.
Okyanusları aşıp da gel.
Elinde bir buket karanfil olsun.
Gece arkasından mihrabı sürüklerken
Bakakalalım öylece birbirimize
Ruhumda dile gelmemiş binlerce şarkı var sana.
Kalbimi kalbinde hissettiğinde dökülecek mısralar.
Bir bir dudaklarımın ucundan.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!