...
Sen bir ormansın bir ağacın içinde!
Ben çorak tarla bir başağın içinde.
...
Sen bir bulutsun bir yağmurun içinde
Ben kuru bir çölüm bir kumun içinde
...
Sen bir yuvasın bir odanın içinde
Ben kocaman bir hiçim senin içinde
Beyazıt Bestami Keçeli
...
Nerde bilmem o geçen günlerimiz?
Artık onlar yeniden gelmeyecek.
Nerde kırlar, uzayan yol ve deniz,
O öten kuş, o güzel pembe çiçek?
...
Bir hayal alemi ardında; uzak,
Sisli iklimlere sürdüm, gittim.
Varlığım burda sönüp kaybolacak...
Belki ben şimdiden öldüm... Bittim...
Hüseyin Nihâl Atsız
Ama en kötüsü,sorgulama değildi. En kötüsü,sorgulamadan sonra hiçliğime geri dönmekti;aynı masanın,aynı yatağın,aynı leğenin,aynı duvar kağıdının olduğu aynı odaya.