Zehra bahar
@Zehrabhr
Mühendis
18 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Zor ve çekici
Zor bi kitaptı vesselam. Anlamakta, hikayeyi takip etmekte epey zorlandım ve sıkıldım. Bu nedenle sık sık uzun aralar da verdim. Ama 80lere geldikten sonra inanın epey akıyor ve kitabın sonunda yazarın hayal gücünü överken buluyorsunuz kendinizi. Şuana kadar okuduğum en farklı dile sahip olan kitap diyebilirim. Her şeye rağmen keyifliydi
Varsa ruhunu daraltan bir şey, kurtul ve gelişine yaşa
Bayılıyorum böyle hayal güçlerine. Her karakterin zihnine girip olayları onların bakış açısıyla görmeye. Sevgili Şermin Yaşar da o kadar güzel başarmış ki bunu, hem de en tanıdık şekilde yapmış. Kitabı okurken yaşamın ne kadar çok köşesi olduğunu, ne çok neden sonuç ilişkileri olduğunu düşünmeden edemedim. Oysaki şu anki hayatlarımıza ait tek bir detayı bile düşünsek nice olasılıklar var ki tahayyül edemeyiz. Neyse sözün özü yine de çok dolambaçlı yaşamamak lazım bu hayatı. Şeffaf olmak, kalbini/ zihnini bulandıran her şeyden uzak durmak, varsa ruhunu daraltan bir şey bir önce kurtulmak için harekete geçmek lazım. Gerisini de bolca severek, dürüstçe gelişi güzel yaşamak lazım.
kendine yolculuk
Huzurla, gülümsemeyle okuyarak geçirdiğim 2,5 saat. Ne güzel şey insanın kendine yolculuğu. Kitap güneşin deniz üzerinde battığı, rüzgarın tatlı serin estiği, fonda kısık sesli Ege şarkılarının çaldığı bir an gibi hissettirdi bana.
Bitmeyen Acı: Afganistan ve Filistin
Ah Meryem! Acının kıyası olmaz ama en çok da sana üzüldüm. Ne anne, ne baba, ne kardeş, ne eş, ne de evlat sevgisini tadamadın. Hayal ettiğin hiçbir şeyi bir kez olsun kucaklayamadın. Hiç yaşamamış olmaktan daha kötü bir hayat yaşadın. Dilerim nurlar içindesindir.
Hiç bilmediğimiz coğrafyalarda, hiç tanımadığımız insanların ne büyük acılar yaşadığını anlamamız, durup düşünmemiz için bir kuple sunan değerli yazara sonsuz teşekkürler. Gönül isterdi ki bu kitapta geçen tüm hikaye bir hayal ürünü olsun. Malesef başından sonuna Ne Büyük Acı diyerek okudum ve bunu her bölümde yineledim. Bu kitabın beni sarsmasının bir nedeni daha vardı ki o da zulmün hiç bitmediği. Dün adı Afganistandı bugün Filistin. Korkarım ki yaşanan, fikrimizin dahi olmadığı gerçek acılar hayal gücümüzün bile çok ötesinde. Zaman zaman düşünürüm bu yeryüzünün huzur bulduğu bir an oldu mu, olacak mı? Yıllar sonra bir yazar Filistin için böyle bir kitap yazdığında yüzümüz kızarmadan nasıl okuyacağız.
Yazar ne sadece Semerkant’a odaklanmış, ne sadece Ömer Hayyam ve Rubailerine. Yüzyıllar içinde İran topraklarında yaşananlara odaklanmış. Diğer devletlerin bu toprakları yönetmesinden tutun da yüz yıllar sonra, şimdi olduğu gibi kirli ve soğuk oyunlarına, iç sorunlarına değiniyor. Zaman zaman “Eeee konusu neydi kitabın?” dediğim oldu. Ama yine de güzeldi, okunmaya değer. Sadece beklenti Semerkant ve Ömer Hayyam ise biraz hayal kırıklığına neden olabilir.
