Buck, gördüğü günlerden ve soluduğu nefeslerden daha olgundu.Geçmişle bugünü bağdaştırıyor,arkasında kalan geçmişin sonsuzluğu kendi içinde bir ritimle çarpıyor ve o da bu ritimle tıpkı gelgit gibi, tıpkı mevsimlerin dans etmesi gibi dans ediyordu.John Thornton' un yanında...