Zelâl
@Zelaal
Şu anda okuduğu kitap
“Kabus görmedim,” dedim. “Ya sen?”
“Bir tane bile görmedim. Deliksiz bir gece uykusunun nasıl bir şey olduğunu unutmuşum.”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ve bu insanları tanıdıkça durumum daha da berbat bir hal aldı. Çünkü onlardan bir bütün olarak nefret etmiyordum. Hatta bazılarından hoşlanıyordum.
Oysa burada, Capitol’de insanlar şiş göbeklerini tekrar tekrar doldurma zevkini tatmak için kusuyorlardı. Bunu bedensel ya da ruhsal bir hastalık ya da bozuk yemek yüzünden yapmıyorlardı. Partilerde herkes böyle yaptığı için yapıyorlardı. Beklenen bu olduğu için. Eğlencenin bir parçası olarak görüldüğü için.
Çaresiz durumlar, çaresiz önlemler almayı gerektiriyorsa, ben de istediğim kadar çaresizce hareket etmek konusunda özgürüm demekti.
Hani siz, “Ey Mûsa! Biz Allah’ı açıktan açığa görmedikçe sana asla inanmayız” demiştiniz.
Bunun üzerine siz bakıp dururken sizi yıldırım çarpmıştı.
Sayfa 7
