Husrev - Ben sanatı hayattan başka bir şey sanıyordum. Hürriyetlerin sonu. Âciz bahtımın ulaşamadığı bir yer. Orası irâdemin bahçesiydi. Orada, oyuncaklariyle oynayan bir çocuk gibi başıboştum. Orada kulluktan çıkıyor gibiydim.
Ben ne yaptım ? Bir hududu zorladım. Kendimin dışına çıkmak isterken, kendime rast geldim. Meğer kul olduğumu anlamak için Allahlık taslamalıymışım ! Meğer nasıl yaratıldığımı anlamak için bir adam yaratmaya kalkmalıymışım ! Ben ne yaptım ? En sağlam basamağı ayağımdan kaydırdım. Körlüğü zedeledim. Şimdi görünen şeye nasıl bakayım ? İnsan kaderini bir rüya gibi uykuda bulur. Bu rüyayı uyanık nasıl seyredeyim ? Allahla kalabalık arasında kaldım. Boşlukta nasıl durayım ?