Leyla
@Zemberek
Safâ, ulvî safâdır, bayram yerindeki salıncak safâsı değil.
-Pascal
31 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
İlim âdeta göklere dayanmış ve sonu olmayan bir merdiven. Merdivenin her bir basamağı bir kitaptan oluşuyor ve her okuduğun kitapla birlikte bir basamak yükseliyor,ilmin sonsuzluğuna doğru terakkî ediyorsun. Şu kısacık ömrümüzde bu sonsuz yolculukta ne kadar yol katedebileceğimiz muammâ. Ama tıpkı sevdiğin bir yemeği yedikten sonra damağında kalan o haz verici tat gibi,okunan her kitabın akabinde de beyinde o müthiş haz kalıyor. Tek farkla ki; fazla yemek mideyi bulandırırken fazla okumak da beyni netleştiriyor. cehaletten arındırıyor. Satranç oynamayı bilmediğim halde okurkenki o müthiş haz.. bilseydim bu haz ikiye katlanacaktı. Ve çoğu kişi gibi satrança olan merakım bu kitapla birlikte ikiye katlandı. Basamakları çıkmaya devam ediyoruz.
Puan vermedi·184 syf.··
Beğendi
·2017 2. kitabı
·30 saatte okudu
·Okunma: 01 Ağustos 2017 00:18
Üzerine bir çok ineceleme yapılmış ve söylenmesi gerekenler söylenmiştir diye düşünerek aslında bu kitap üzerine inceleme yapmayacaktım. Ama Yaşadığım mânidar bir olaya denk gelmesi mânidardı. Belki bir hafta önce okusaydım bu denli haz almayacaktım. Ve ben payıma düşeni aldım. Teşekküler!
Yeni dünya (amerika kıtası)nın keşfedilmesiyle beraber oraya yapılan göçler ve iskân hareketinden sonra çeşitli nedenlerle köle tüccarları Afrika'dan, özellikle batı Afrikadan siyâhileri vatanlarından, dinlerinden, dillerinden, kültürlerinden koparıp zincirlerle birbirine bağlamak suretiyle gemilere doldurup Amerikaya götürdüler. Ve Amerikan halkı onları satın alıp köle olarak kullanmaya başladılar. Zencilere asla toplumda beyazlara tanınan haklar tanınmıyor, âdeta insan dışı muamele görüyorlardı. Zamanla zenciler hristiyanlaşmaya , kültürlerinden kopmaya başladılar. İlerleyen zamanla beraber zencilere yapılan bu zulme tepki olarak işte bu Amerika'da zenci müslümanlık hareketi başladı. Bu hareketi başlatan ve devam ettiren belli başlı liderler vardı. 25 milyonluk zenci nüfusunun artık beş milyonu müslüman olmuştu. (Kitap 1967 tarihinde yazıldı. Bu gün bu sayının kaç olduğunu bilemiyorum)Ve bu sayı gün be gün artmaktaydı. Çünkü onlar kendilerini sırf renklerinden dolayı aşağılayan kendilerine hiçbir insâni hak tanımayan topluma karşın, adalet, hoşgörü, kimsenin kimseye üstün olmadığı (ancak takvâ ile üstün olunduğu) tezini savunan islam diniyle tanışmışlardı. kitabın yazılış amacı zencilerin islamı yaymaktaki bu gayretlerinin bizlere de örnek olması içindir. Avrupa ve Amerika gebe. Doğum sancısı çekiyor. İslamiyetin doğuşu.. Bu doğuşun ise Amerika da başlayacağı öngörülüyor.
Oğuz Atay'ın okuduğum ilk kitabı. Sekiz hikayecikten oluşuyor. Hikayelerde umumiyetle yalnızlık, başarısızlık gibi temalar işlenmiş. Yeri geldiğinde güldürüyor da.. Kitaba ismini veren 'korkuyu beklerken' en uzun ve ilginç hikayeydi bana göre. "Ne evet, ne hayır" da ona kezâ. Ve kitap etkleyici bir cümleyle bitiyor: "Ama genede ona yazmak, hep onun icin yazmak, ona durmadan anlatmak, nerede oldugumu bildirmek istiyorum; Ben burdayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba ?" Yazarın burada kitabın kahramanına isnâd ederek kendi hissiyatını ortaya koymuş olması muhtemel..
her kitap farklıdır.
Tavsiye edilir..
Çocukların engin, uçsuz bucaksız dünyasına açılan kapılardan biri.. okurken bir süre için hayatın sıkıcı gerçeklerinden sıyrılıp (zihnen) tebdil-i mekan edebileceğiniz kısa ve anlamlı bir hikaye. Zira tebdil-i mekanda ferahlık vardır ve bedenimiz kadar beynimizin de buna ihtiyacı vardır diye düşünüyorum. Ben normalde realist bir insanım ama bu kitabı son derece beğendim ve okurken keyif aldım. Bazen realitelerden sıyrılmak gerek. Ve içerisinden cımbızla çekilip alınabilecek bir çok anlamlı mesajlar var. Onlardan biri; "insanlar nerede?" diye sordu küçük prens, "insan çölde biraz yalnız hissediyor..."
"İnsanların yanında da yalnız hissedilir" dedi yılan.
