ne kadar yetersiz ve eksiklenmiş ve acınası ve kopuk bir anlatı olur değil mi böyle bir parça?
haftalardır düşünüyorum ne yapayım ne yapmalıyım diye (regli krizleri sırasında kağanı bir hayvan gibi görmekte ağlayarak ona ayrılmayı önermek ve “hemen buradan gitmeliyim ben” tümcemi onbinlerce kez içimden, ve arada bir kağana yinelemenin dışında.) na’ptım? küçük-leş-tim yine. bir kahkül kestim alnıma geri döndürmek için el yazısını garip imlere.