Kübra
@Zerdali
1991
592 kütüphaneci puanı
2131 okur puanı
Nisan 2013 tarihinde katıldı
Beni soracak olursan iyiyim, sessiz sessiz duruyorum. Hiçbir şeye isyan etmiyor, hiçbir şeyle savaşmıyorum. Korktuğumdan değil, çok sıkıldım, bir tatsızlık çıkmasını istemiyorum. Hayatın bu evresinin hızlıca geçmesini umuyorum. Sütten ağzım yandı, yoğurdu yemeye teşebbüs bile etmiyorum Osman.
Reklam
Sevgili ablam hep şöyle der: “Dünyanın sonundan başka hiçbir şey, dünyanın sonu değildir.” Bu bilginin kesin olmasına bayılıyorum. Geçmişe dönüp şöyle bir bakınca bir sürü kıyamet atlattığımızı ancak hiçbirinde kıyametin kopmadığını görüyorum.
Ya birileri bizimle fena halde dalga geçiyor ya da her şey gerçekten bu kadar saçma, bir türlü kestiremiyorum. Her ihtimale karşı arka sıralara geçtim, şimdilik saklanıyorum Osman.
Bir arkadaşıma dedim ki, “Kendini yapayalnız hissettiğinde, hiç kimse seni duymuyormuş gibi geldiğinde ne yapıyorsun?” “Oturup geçmesini bekliyorum” dedi. O anda bu bana gerçek bir cevap gibi gelmemişti ama düşündükçe anlıyor gibi oluyorum. Denemekten zarar geleceğini zannetmiyorum. Oturdum her şeyin geçmesini bekliyorum Osman.
Şu hayattaki en değerli şeyin akıl sağlığı olduğunu idrak etmemi sağlayacak bir dönemden geçmiştim. Başıma gelenler yetmiyormuş gibi bir de kafamda bir sürü felaket senaryosu kurup onlar gerçek olmuş gibi acılar içinde kıvranıyordum. İki apartman ötemde psikolog bir arkadaşım oturuyordu. Anksiyeteden artık ölecekmiş gibi hissettiğimde can havliyle kapısını çalar, daha içeri girmeden o anda dert ettiğim her şeyi üzerine boca etmeye başlardım. Belki bana sihirli bir şeyler söyler de her şey düzelir diye umardım. O ise her seferinde buzluktan biraz buz getirir ve eklem yerlerimi buzla ovalamamı söylerdi. Sana bir şey söyleyeyim mi, gerçekten işe yarıyor Osman.
Kuyuya sarkan bir ip varsa ya düğümler kendini asarsın ya da tırmanıp yukarıya çıkarsın. Seçenekleri bu ikisine indirdiğinde karar vermek nasıl da kolaylaşıyor değil mi? Demek istediğim, tırmanırken güçsüz düştüğünde, eklem yerlerini buzla ovalamayı lütfen ihmal etme Osman.
Bence evrenin kocaman kulakları var. Ağzımızdan çıkan, aklımızdan geçen her şeyi duyuyor. Ne zaman bir şeylere meydan okusam, tak diye karşıma o durum çıkıyor. Sonra çöz çözebilirsen. Fazla iddialı konuşmak istemem ama bana öyle geliyor ki, hepimiz bir üst bilinçten kendi hayatlarımızı yazıyoruz. “Korktuğun başına gelir” diye boşuna dememiş atalar. İnsanın düşündüklerine gerçekten de dikkat etmesi gerekiyor Osman.