Bazen sanki birçok insan için geniş ve ferah olan bir mezarın içinde yaşıyormuşuz gibi hissederim.Gri karanlıkla kaplanmış,soğuk ve nahoş dünyaya baktım.Hapishane dışarıda değildi, her birimizin içindeydi.Belki de onsuz nasıl yaşanacağını bilmiyorduk.
Kuşları boğdular,çimenleri söktüler,yollar çamur içinde kaldı.Dünya değişiyor dostlarım.Günün birinde gökyüzünde güz mevsiminde artık esmer lekeler görmeyeceksiniz.Günün birinde yol kenarlarında toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da görmeyeceksiniz.Bizim için değil ama,çocuklar,sizin için kötü olacak.Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük.Sizin için kötü olacak.Benden hikayesi.