Zeynep Şevval Aran
@Zeynep_aran
Free Palestine
BTÜ
258 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Seni dinlemedim ama baya haksızsın
Yazarın henüz ilk hikayesinde bulunan Türk düşmanlığı bezeli ve İslamofobiyle 'taçlandırdığı'(!) yer yer mizojinist dili fazlasıyla rahatsız ediciydi. İstanbul gibi metropol bir şehri; karakterin ağzından içki içilirse hayalarına zelal getirilecek kadar tutucu, islamcı gerici gençler yüzünden bir cin bile yuvarlamakta zorlanacağı kadar kapalı, tüm kadınların kara çarşaflar içinde gezdiğini düşünecek kadar giyim kültüründen uzak (Ayrıca yazarın, karakterin ağzından dökülen ifadeleriyle kadınları objeleştirmekten kaçınmayan anlatımına değinmeyi de sözün bu kısmında unutmamak gerekir), kapalı çarşıyı sadece 'doğu'ya özgü niteliklere sahip bir Arap pazarı gibi gösterecek kadar Türkiye'deki çarşı konseptinden bi' haber ve boğaz köprüsüne bile bilenecek kadar can sıkıcı şekilde anlatması...
(Doğulu olarak görülen tüm ülkeleri tektipleştirilerek geride kalmış etiketi yapıştırmak ve buradakı insanların sanki dünyaya tüm kötülük tohumlarını yaymak için gece gündüz canla başla çalıştıkları bir peri masalı içindeymiş gibi davrandıklarını düşünerek yaşamlarını ucubeleştirerek anlatmak, 21.yüzyılda hala daha böyle bir cehalete sahip olmak, insanın tüm bu sayıp dökülenler için hatrı sayılır bir çaba harcaması gerektirdiğini düşündürüyor...)
Ayrıca yazar hikayeyi okuyan okurunun kendisine, hayatının herhangi bir döneminde acaba kalkıp da İstanbul'a gitme zahmetinde bulundu mu sorusunu yöneltmesine sebep oluyor. Sanıyorum ki bu sorunun cevabı, hayır.
Sözü bitirmeden belirteyim bahsettiğim alıntıları aşağıya koyacağım. Meraklıları bakabilir.
Bir daha bu yazarın herhangi bir kitabını okur muyum sorusuna gelecek olursak sanıyorum ki bu sorunun cevabı da muhtemel sebeplerden ötürü koca bir hayır olur...
***
"Kendimi bir halı, duvar halısı, nargile, çirkin taşbaskı manzaralar, Humeyni
Reklam
Okuma kalitesini arttırmak için
Kitabın sonunda bulunan yayıncı notunun bir okur olarak kesinlikle başta olmasını tercih ederdim. Metindeki melankolik havanın altındaki anlamı az çok bilerek okumak çok daha iyi olurdu. Okuyacak olanlara tavsiyem yayıncı notunu okuduktan sonra kitabı okumaya başlamaları. Akıcı bir dili var. Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Nil'in önerisiyle okuduğum bu kitabı oldukça beğendim.
Kitabı okurken aklıma, tost ekmeğini çerçeveleyip gizlice sanat galerisine sokarak sergileyen kişinin videosu geldi. İnsanların ise bir sanat eseri olarak sergilenmekte olan tost ekmeğini anlamlandırmaya çalıştığı dakikalar...
Kitap bana şunu düşündürdü sanat eseri dediğimiz şey gerçekten sorgusuz sualsiz kabul edilmesi gereken bir sanat ifadesi midir?
Yoksa sanat günümüzde yine onu icra edenleri tarafından reform öncesi toplumsal dogmaların yerini almaya soyundurularak içi boşaltılan bir araç haline mi getirildi?
Ve son olarak sanat sadece niyete indirgenebilir mi?
Okurları için şimdiden iyi okumalar...
Devlet Sanatçısı Sayın SturzKitap Alıntısı
Tiyatroların büyülü dünyasına kapılmayı fazlasıyla seven ayrıca her harikulade oyuna büyük bir saygı, oyuncularınaysa büyük bir hürmet duyumsamayı kendine borç bilen bir seyirci olarak kitabı yalnız "Geç Ödenen Borç" hikayesi için dahi daha önce okumuş olmayı isterdim. Geç ama güzel bir tanışma oldu.
"Öne eğik yorgun başına destek vermek için dirseklerini masaya dayamıştı; bu gündelik bir yorgunluk değil, hayat yorgunluğuydu. Kimse onunla konuşmuyor, kimse onu umursamıyordu. Belki de bir zamanlar kanatlarını açıp havada süzülürkenki özgürlüğünü hayal ederek karanlık bir kafeste oturan, tüyleri tarazlanmış iri ve boz bir kuş gibi öylece duruyordu..."
son cümleyi tüm bir eser özeti olarak görebilirsinizEdebiyat
Kitabı bitirdikten sonra Jane ve Elizabeth arasında geçen konuşmalar ,nedendir bilinmez, bende Jane Austen'le yakın arkadaş olma ile yaşadığım her şeyi ona açıklama, ondansa yaşadıklarını dinleme isteğini doğurdu.
Özellikle dönemin koşulları ve imkanları göz önüne alındığında yazarın harikulade bir yazın yeteneğiyle gözlem gücüne sahip olduğunu söylersem abartmış sayılmam sanırım. Kurgusu, karakterlerin işleniş biçimi - ki birbirlerinden oldukça başka karakteristik özelliklere ve anlayışlara sahip olmalarına rağmen başarısı etkileyiciydi- yer yer şaşırtıcı ve güldürücü yazım tarzındaki doğallığı okurda diğer eserlerini de okuma isteği uyandırıyor. Henüz genç yaşında kanserden vefat ederek bizleri bu güzel kalem ve duyuş güzelliğinden mahrum bırakmış olması hem yaşayacağı fakat yaşayamadığı yıllar adına kendisi hem de biz okurları için oldukça üzücü. Hasan Ali Yücel Klasiklerinin ilk basılacak olan kitabı olarak yayının bu kitabı seçmiş olmasına şaşmamak lazım.
Zamanın incitemeyeceği zarafete sahip bir yazarın sadelikle kaleme alınmış incelikli yapıtı...
Reklam