yetmeyebilir. daha doğrusu, bu, korkan insanın tavrıdır. bir tür babaya sığınmak, onun gölgesinin dışına adım atmaya korkmak. böyle bir baba, böyle bir tanrı, böyle bir dinin amacı, kişiyi kendine mahkum etmektir. bu aslında toksik ilişkilerde gördüğümüz tavrın aynısıdır: kendine bağımlı kılma.
ve genelde dünya karşısında, öteki karşısında duyarsızlaşmak, hatta çoğu zaman düşmanlaşmakla sonuçlanır. dünyanın bu halde olmasının nedeni, öteki olanı, benden olmayı görmemek, onu düşmanlaştırmakla ilgili olsa gerek.