Zeynep nur
@Zeynepdk88
SESSİZ BİR YARAŞiir
Biz mi
Yaşıyoruz işte…
Hepimizi alçaltan bir dünyayı
Sevmeyi öğrendik sonunda
Konuştukça kalbimizde soğuyan
Ruhumuzda taşa dönmüş
Bir ana rahmi yalnızlığı
Her sözümüzde bir ölüm ıslığı
İYİ ŞEYLER DÜŞÜNMEK
Bir çürümenin ortasında
Utancımıza tutunmuş
İyi şeyler düşünerek
Yaşamaya çalışıyoruz.
Ölüler Olmadan
Ağlıyorsun, özlüyorsun
Benimle konuşuyorsun
İçindeki kederi kaybetme
Yazdığın yazıyım ben
İçtiğin su
Sustuğun şarkı
Açtığın kapı benim
Kapattığın yalnızlık ben.
Ağıt, ağıt getirir bilmez misin
Unutma
Ölüler dünyayı sevemez ama
Ölüler olmadan
Yaşayanlar da sevemez dünyayı.
İnsan yaşlanınca
Görüyor zamanı.
Sonra çırpına çırpına
Çocukluğuna koşuyor.
Bir yaralı geyik
Büyük yalnızlığa baka baka ölüyor.
Biraz DeğiştimŞiir
Ne yormak istedim Seni,
Ne de yormak kendimi
Çok çalıştım
Gitmeye de kalmaya da
İkisi de aynı acı, ikisi de rezil
Daha önce de gitmiştim
Ama böyle kalarak değil
Böyle kalarak değil.
