Zeynep Sümer
@Zeynepsmr
Diyarbakır
277 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Güzelliğine adeta tapan bir Dorian var karşımızda.Aslında tapan sadece kendisi de değil.Görünüşüyle herkesi kendine hayran bırakıyor,bu öyle bir görünüş ki kimse onun kötü şeyler yapabileceğine inanmıyor.Ama aslında o hiç de göründüğü gibi değil.Adeta insanların yanındayken ve yalnızken olmak üzere iki kişiliği var.Tabi bunda Lord Henry’nin payı görmezden gelinemez.Bir de tüm hayatını değiştiren portresini çizen Basil…
Ahlak,toplum ve vicdan gibi birçok kavram üzerine düşündüren bir kitap. 
Oscar Wilde akıcı üslubuyla daha önce 
Önemsiz Bir Kadın kitabıyla da hayran bırakmıştı,aynı şekilde bu kitabı da sürükleyici.Yer yer insanı sorgulamaya itmesini,beklenmedik sonunu,akıcılığını çok beğendim.Keyifli okumalar
Oscar Wilde akıcı üslubuyla daha önce Önemsiz Bir Kadın kitabıyla da hayran bırakmıştı,aynı şekilde bu kitabı da sürükleyici.Yer yer insanı sorgulamaya itmesini,beklenmedik sonunu,akıcılığını çok beğendim.Keyifli okumalar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hiçkimseyi gözümüzde büyütmemeliymişiz aslında.Dışardan görünene asla aldanmamalıymışız.Dar kafalarıyla bizi durdurmaya çalışanlara kulak asmamalıymışız.Eğer gerçekten isteyip yeterince emek verirsek yapamayacağımız şey yokmuş.
Bana bu fikirleri aşıladığın için ne kadar teşekkür etsem az Martin.Etrafımdaki insanlardan bile daha yakın hissettim kendimi sana.Kafamda bir yerlerde hep yaşayacaksın.
Kitabın mükemmelliğini anlatmaya kelimeler yetmez.Kesinlikle okunmalı.
Ah Oblomov ah...Boşa geçen koskoca bir ömür...Tembellikle,uykuyla geçmiş bir hayat,bir misafir gibi ara sıra uğrayıp giden yaşama sevinci...
Yaşama sevinci,canlılık, azim,çalışma isteği Oblomov'a âdeta hasta ziyaretinin kısası makbuldur der gibi uğrayıp gidiyor.
Uyuşukluk ve tembellik ise en uygun ağacı bulup yuva kuran,göçmeye niyeti olmayan kuşlar gibi.
Bir yandan da onu tekrardan hayata döndürmek isteyen, çalışkan, her işin üstesinden gelen arkadaşı
Ştolts.
Ve onun ömrünün bir kısmı içinde olsa tekrar hayata döndüren Olga...
Her türlü fırsatı elinden kaçıran, en sonunda kaderim bu deyip her gün giderek yok olmaya razı gelen Oblomov'un hayatından çıkaracağımız çok fazla ders var.Bence bunların en önemlisi de erteleme alışkanlığının nelere mal olduğu.
Okurken durup düşündüğüm, duygulandığım zamanlar oldu.Mükemmel bir kitaptı.
Her saniyesini dolu dolu yaşadığımız bir hayat dileğiyle...
Keyifli okumalar.
"Kağıt mendiller de hayatlar gibidir.Hiç bitmezler."
Gerçekten de başka hayatlar da olabilir mi?Ya da daha doğru bir şekilde soralım;eğer tercihlerimiz farklı olsaydı, o hayatımızda gerçekten de mutlu olur muyduk?Eğer böyle sorular kafanızı kurcalıyorsa doğru yerdesiniz,bu kitap tam size göre. Bu konudaki fikirlerimizi,bakış açımızı değiştirebilecek bir kitap.Belki de yaptığımız için pişman olduğumuz veya yapmadığımız için hayıflandığımız şeyler aslında bizi biz yapan,felaketlerimizi önleyen;iyi ki yaptığımız veya yapmadığımız şeylerdir.Nereden bilebiliriz ki böyle olmadığını?
Son olarak şunu eklemek istiyorum;yaşamak, gülmek,ağlamak,çalışmak, uyumak,okumak,izlemek mükemmel şeyler. Bunların kıymetini bilmemiz dileğiyle.
Kitapla kalın, keyifli okumalar.
Tolstoy'un 1886 yılında yayımlanan bu kitabı Rus gerçekçi edebiyatında önemli bir yere sahiptir. Bununla birlikte Tolstoy 'un hayatının son dönemlerindeki yeni ahlak anlayışının ilk örneklerinden biridir.
Kitap hakkındaki düşüncelerime gelecek olursak son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardan biri diyebilirim. Ölüm düşüncesinin insan psikolojisine olan etkilerini müthiş bir şekilde ele almış.İnsanın başka birinin ölümünü gayet rahat bir şekilde düşünebilmesinin yanı sıra ölümü bir türlü kendine yakıştıramamasını çarpıcı bir şekilde anlatmış.Ayrıca ölümle karşı karşıya olan birinin kendini yalnız hissetmesi,hiç kimsenin onu anlamadığını iliklerine kadar hissetmesi,çevresindeki insanların kayıtsızlığı sonucu bir çıkmaza girmesi ayrıntılı bir şekilde aktarılmış. Öte yandan ölen kişinin arkadaşının "ölen ben değilim, o" düşüncesiyle avunması aslında hiç kimse için o kadar da önemli olmadığımızı, unutulmaya mahkûm olduğumuzu bize bir kez daha acı bir şekilde hatırlatıyor.
Tüm bunlar dışında bize gerçekten yaşamamız gereken hayatı yaşayıp yaşamadığımızı da sorgulatıyor.Belki de bize ait olmayan müsvedde hayatlar yaşıyoruzdur.Eğer öyleyse umarım geç olmadan bunun farkına varırız.
Kısacası 
Lev Tolstoy bize ölüm psikolojisini kendi gözünden kılı kılı yararak anlatmış diyebiliriz. Tek kelimeyle mükemmel bir kitaptı. Kesinlikle tavsiye ederim. Keyifli okumalar
Lev Tolstoy bize ölüm psikolojisini kendi gözünden kılı kılı yararak anlatmış diyebiliriz. Tek kelimeyle mükemmel bir kitaptı. Kesinlikle tavsiye ederim. Keyifli okumalar