Kendinle savaşını kaybetmek nedir, biliyor musunuz? Yavaş yavaş tüm değerlerinin yitip gittiğini görmek ve teslim olmaktır..
‘ Seni seviyorum ama isterdim ki bu senin karnını doyursun, yaranı onarsın, üstünü örtsün, hiç olmadı bir cam pencere açsın, içine su serpsin, sırtın okşansın ve sen uyurken etrafa göz kulak olsun. Oysa hiç bir şey yapmıyor. Yani seviyorum ama bunun bu kadar oluşu beni kırıyor. ‘
-Çocukken mutlu muydun?
-İnsan mutluyken mutlu olduğunu bilmez... Mutlu olmakla ilgilenmezdim çocukluğumda
Yalnız ölmek için doğmuş,
Kalabalık insanlarız..
Çok seveceğiz,
Yalnız ve pişman öleceğiz...
Böyle dile söze gelmez şeyleri insan kulağıyla değil, yüreğiyle duyabilir ancak.
