Bence hayat kin beslemek ya da yapılan yanlışları düşünüp durmak için çok kısa. Hepimiz, her birimiz hatalarımızın yükünü taşıyoruz; hantal vücutlarımızdan utanç ve günahlarımız akıp gidecek ve geriye sadece ruhumuzun kıvılcımları kalacak-yaratlana ilham olmak için Yaratan'dan kopup gelen ele geçmez ışık ve tefekkürün özü geldiği yere aynı saflıkla geri dönecek; belki de insanoğlundan üstün bir varlığa dönecek-belki bu öz ebediyetin basamaklarında yükselecek, soluk bir insan ruhundan ışıklı bir meleğe dönüşecek!
Hayat bir risk sözleşmesidir. Başarısız olmak, kaybetmek, yuhalanmak onun maddelerinin bir parçasıdır. Bu maddelerden korkarak kendini bir kozanın içine hapsedenler daha da ciddi riskler alırlar, özellikle de kendi vicdanlarını gömmek gibi.