Dünyaya geldiğimizde annemize bağımlı olsak da ilerleyen zamanlarda gelişimimiz hep birey olmak üzere ilerler. Emeklemeye başlarken bile bir gözümüz anne babamızda diğer gözümüz gidebileceğimiz yerdedir. Her zaman kendimiz olmaya çalışırız, birey olmaya.
İnsanlar size geldiğinde, bir söyledikleri bir de hissettirdikleri vardır. Söylenenler fikir verir elbette, ama hissettirdikleri daha derinlerden gelir ve daha gerçektir.