İlk Mustafa kutlu deneyimimdi ama maalesef hayal kırıklığı oldu benim için. Manevi dersleri içermesi çok güzel, sonu ağlattı ama saçma da bitti. Abartılı bir betimlemesi vardı, inandırıcı gelmedi bir çok yönden. Ana karakterler mimarsa biraz daha teknik dil kullanabilirdi Mustafa kutlu. Ama daha çok klişelerden yararlanılmış. Basit bir dil, sıradan diyaloglar, abartılı övgüler, destansı karakterler vs hiç olmamış. Sürekli mistik metafizik kelimelerinin kullanılması bile aşırı rahatsız etti. Nur isimli karakterin çok abartılması, insanî hiç bir yönü yokmuş gibi yansıtılması. İkili diyaloglar bile çok yüzeysel ve basit. Klasiklerden sonra çok basit de gelmiş olabilir bana, bilemiyorum.
Sonuç olarak sıradan, basit bir dil, bayağı diyaloglar ve abartılı karakterlerden hoşlanırsanız okuyun derim.
Her zamanki gibi muhteşem bir dil, muhteşem çeviri. Üstün erdemleri sezdirmeden ustalıkla vermiş yine stefan zweig. Çocuğun hislerinde her insan zaman zaman kendinden bir şeyler bulabilir. Sevilme ihtiyacı sadece çocuklara değil yetişkinlere de mahsus bir şey. Bilinmeyen her zaman cezbeder ama sevgisizliği yaşamamış olsaydı edward nefreti hissedip bu sırrın peşine düşmezdi. Sonunda yeniden annesine duyduğu sevgi nefretin de sevgiye dahil olduğunun bir göstergesi. Okunması gereken bir klasik.
Yakıcı SırStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202551,3bin okunma
Korkunç ! Tek kelimeyle. İdam ve kürek cezalarının ilkelliğinin bu derece yalın bir şekilde gözler önüne serilmesi muazzam olsa da maalesef tam anlamıyla kitabı onayladığımı söyleyemeyeceğim. Bir insanın hayatının sona ermesini insanlara sunulan iğrenç bir şova dönüştürmek ne kadar korkunç olsa da suçluları cezasız bırakmak da bir o kadar korkunç. V. Hugo adeta suç işleyenleri, insan öldürenleri kader mahkumu olarak tanımlamış. Bir suçludan ziyade masum birinden söz ediliyordu sanki kitapta. Ceza yöntemleri yanlış ama suçluların tamamen cezasız kalmasını savunmak da aynı ölçüde yanlış. Yöntemin değişmesini söylemek haklı bir talep ama ben kitapta eli kanlı olan bir adamı haksız yere ölüme gönderiyorlarmış gibi bir dram sezdim. Adalet bu değil.
Zeze’nin maceraları bu kitapta da devam ediyor. Yine biraz buruyor içimizi ama Şeker Portakalı kadar değil neyse ki. Her okuyanın kendinden bir parça bulacağı bir karakter Zeze. Çocuklara okutulmasını özellikle tavsiye ediyorum.
Güneşi UyandıralımJosé Mauro de Vasconcelos · Can Yayınları · 202342,8bin okunma
Tek kelimeyle mükemmel. Herkesin okuması gereken bir klasik. Çevirisi de çok güzel. Sosyalizm eleştirisi ancak bu kadar güzel yapılabilirdi. Herkese tavsiye ediyorum.