Zülal
@Zybook
Türkçe Öğretmeni
Üniversite
Kocaeli
15 Haziran
29 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Lisedeyken felsefe dersinde tanıştım Sartre ile. Düşünce yapısı ve savunduğu varoluşçuluk akımı ilgimi çekince okumak için aldım Bulantı'yı. Kendime farklı bir bakış açısı katarım sandım ama sadece lisede öğrenilen felsefe ve varoluşçuluk bu kitabı anlamam için yeterli değildi.
İlk başta okumak bana çok zor geldi ama aldığım lezzeti de azımsamamak lazımdı. Ben de kısa bir süre ara vererek felsefenin, nihilizm ve varoluşçuluğun detaylarını inceledim. Daha sonrasında ise kitabı elimden bırakasım gelmedi. Yani anlatmak istediğim bir bilgi birikimi ve açık bir zihin olmayınca anlaması zor bir kitap.
Kesinlikle kendime benzettiğim yanları olan bir karakterdi Antoine. Dünyadan ve kendisinden tiksinen bu adam hep bir sorgulama içerisindeydi. Ara ara derin anlamlı aforizmalardan bahsediyordu ve bunlar beni kitaba bağlayan şeylerdi. Şimdi size bir alıntı bırakıyorum.
"Benim, varım, düşünüyorum öyleyse varım, varım çünkü düşünüyorum, peki niçin düşünüyorum? Düşünmek istemiyorum artık; var olmak istemediğimi düşündüğüm için varım, düşünüyorum çünkü."
Reklam
Her bir sayfasında sarsıldığım bir kitaptır. Hâlâ aklıma geldikçe, küçük bir çocuğun çektiği acıları hatırladıkça gözlerim dolar.
Hissettirdiklerinden ziyade anlatış açısından bakarsak gayet sürükleyici ve zekice kaleme alınmış. Bazı gerçekleri görmek ve farkındalık oluşturmak açısından okunması şiddetle gereken bir kitap.
İlk psikolojik roman olması nedeniyle edebiyatta kesinlikle ayrı ve önemli bir yeri vardır. Olay örgüsü bakımından eksik ve yarım hissettirse de bu açığını psikolojik tahlilleriyle epey kapatıyor.
Yayınlandığı zamanda patlayan bu kitap hem dil bakımından hem de yasak bir aşkı konu edinmelerinden dolayı konu bakımından da Halit Ziya ile benzeşmektedir.
Süreyya ile evli olan Suad’ın Necip’e duyduğu yasak aşkı anlatan, duyguları anlatan paragrafları ve finaliyle okunması gereken kitaplardan kesinlikle.
Evde annemden kalan eski bir basımı olan bu kitap önemini anlamayıp bıraktığım bir kitaptı. Birkaç sene sonra edebiyatın tadını alınca soluksuz okudum.
Siyasi olayların anlatılması düşündüğüm kadar rahatsız etmedi beni çünkü Orhan Pamuk'un öyle bir anlatışı vardı ki tarafsız olduğunu, amacının sadece gerçekleri anlatmak olduğunu gayet net bir şekilde anlabilirsiniz. Hele ki olayların ve çekilen sıkıntıların direkt karakterin ağzından anlatılması da ayrı bir bakış açısı katıyor size.
Şimdi bir alıntı bırakıp sizi Kar'ı okumaya davet ediyorum.
"Mutsuzluk gerçek bir intihar nedeni olsaydı Türkiye'deki kadınların yarısı intihar ederdi."
Oğuz Atay ile tanışmam lisede edebiyat öğretmenimin vesilesiyle oldu. Zaten edebiyata düşkün olan ben adeta Oğuz Atay'ın kurgularına, üslubuna ve insanın aklını karıştıran cümlelerine aşık oldum.
Kolay bir okuma süreci olmadı. Tekrar tekrar okuduğum ve üstüne düşündüğüm sayfalar, cümleler oldu. Ama muhteşem bir tattı.
Selim ile Turgut'un dostluğu ve Selim'in günlükleri beni kitaba bağlayan şeyler oldu. Bitsin istemedim. Bir de Olric var tabi, altı çizilecek sözleri olan.
Okuduğuma pişman olmadığım, olmayacağım bir kitap.
"Gülümseyeceksin, bekleyeceksin ve hiçbir zaman ümide kapılmayacaksın."
