İzmit’te yaşayan Meliha,annesi ve babası…
Meliha babasının hastalığından ,annesinin şarkı söylemesinden ve gözünün dışarıda olmasından bıkmıştır.Gerçekten yaşamak istiyordur çünkü kendince onun yaşamı ,yaşamaya değmezdi .Bir akşam uzaktan bir akrabaları olan Kâmil onlara gelir ve Kâmil ile Istanbul’a kaçar ve evlenirler.Fakat orada da istediği yaşamı elde edemez.Kâmil’in kötü ortamı ,sarkıntılık yapan arkadaşları derken bir süre sonra da Kâmil’in daha önce bir evlilik yaptığını ve bir oğlu olduğunu öğrenir .Bu süreçte babası vefat etmiştir,annesi Yozgat’a kardeşinin yanına gitmiştir .Meliha tamamen yalnızdır.Kâmil de bu kadınların tartışmalarına ve ortamın huzursuzluğuna dayanamayıp evi terk eder,harbe gider.Meliha’nın istediği hayat ve karşılaştığı hayat bambaşkadır artık.
Yazarın anlatımını çok beğendim olayları betimlemeden olduğu gibi okuyucuya aktarır.Fakat zaman zaman taraf tuttuğunu hissettim ,yazarken kendince karakterleri eleştirmiştir.Kitabın sonunda yazar olaya dahil olur ve kitabı bitirir.