kıtaları ipek kumaş gibi keser biçerdik.
kelleler damlardı kılıçlarımızdan.
bir biz vardık cihanda, bir de küffar...
zafer sabahları kovalayan bozgun akşamları...
ihtiyar dev, mazideki ihtişamından utanır oldu.
sonra utanç, unutkanlığa bıraktı yerini
“ben avrupa'lıyım” demeye başladı,
“asya bir cüzzamlılar diyarıdır.”
avrupalı dostları acıyarak baktılar ihtiyara
ve kulağına “hayır delikanlı” diye fısıldadılar,
“sen bir az-gelişmişsin.”
ve hıristiyan batının göğsümüze iliştirdiği bu idam yaftasını,
bir "nişan-ı zişan" gibi gururla benimsedi aydınlarımız.
cemil meriç