Özcan Özgür

Özcan Özgür
@Zzgre
Gerçeklik; yaşam şartlarının gereksinimleri ile ortaya çıkan bir olgudur.
Proloterya :)
Bir süreliğine Kocaeli
Siirt, 7 Temmuz
25 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yani sadece insan olmak, başka bir şey değil.
Sayfa 50·Kitabı okudu
Din
Reklam
Tellerimin bin dili, dilin bin kalbi ve her kalbin bir deryası var.. Sayat Nova..
Sayfa 46·Kitabı okudu
Edebiyat
Ya onların "biz"i?
BİZ... Biz; aile. Biz; akraba, klan, aşiret. Biz; yerleşim birimi, köy, kasaba, şehir, bölge. Biz; dini, siyasi, ideolojik aidiyet. Biz; kültürel, etnik aidiyet. Biz; en iyisi, en güzeli, en görkemlisi. Biz; şanlı tarih, göz yaşartıcı kahramanlıklar, dünyaya bedel atalar, kan ve imanla yoğrulmuş birlik, bütünlük. Biz; fedakarlık kurbanlık. Biz; "Millet Vatan! Bu can sana kurban!" --------------Biz; "ne mutlu biz diyene!"----------- Peki ya onlar. Bizim gibi olmadıkları için kendimizden kabul etmetiklerimiz? Kimi yerde bizden olmasını arzuladıklarımız, kimi yerde çeşitli biçimlerde asimile etmek istediklerimiz, kimi yerde de etnik temizlik, zor ve şiddetle "biz" haline getirmeye çalıştıklarımız? Ya onların "biz"i?
Sayfa 37·Kitabı okudu
1000Kitap
İsveç'in yüzyılımızda ki en büyük şairi olan Gunnar Ekelöf'ün kısa bir dizesi var: " Her insan ayrı bir Cihan." Ekelöf'ün dizisini uygun olarak tekrarlayalım; bu kanlı dünyada etnik ve kültürel kökenlerin den dolayı katedilen yedi milyon dünya, ile yedi milyon renkli Cihan.
Sayfa 34 - Niye buna müsaade ettin Ey insanoğlu?·Kitabı okudu
Söyle bana Toprak Ana, gerçeği söyle; İnsanlar savaşmadan yaşayamazlar mı? - Çok güç bir soru sordun Tolgonay. Nice nice milletler savaş sonunda yok olup gittiler, nice nice şehirler yanıp kül oldu ve toprak olarak üzerimde insan ayağının izini görmek için yüz yıllarca bekledim çağlar oldu. Insanlar ne zaman bir savaş başlatacak olsa, onlara şöyle diyordum: "Durun! Kan dökmeyin!" Şimdi tekrar ediyorum: "Ey dağların, denizlerin öbür tarafındaki insanlar, siz ki mavi göğün altında yaşıyorsunuz, savaş neyinize gerek? Ben toprağım, bana bakın! Ben her biriniz için aynıyım ve siz de benim gözümde eşitsiniz. Benim için önemli olan sizin sözleriniz değildir. Ben sizin dostluğunuzu, çalışmanıza beni işleminize! Saban izine bir çekirdek, bir tohum tanesi atın, size yüz katını vereyim, küçük bir fidan dikin kocaman bir çınar vereyim! Evler kurun, temel olayım! Üreyin, çoğalın, hepinize güzel bir barınak olayım! Derinim, yükseğim, büyügüm, ucum bucağım da yok.. hepnize yeterim ben..." Sen de bana insanlar savaşmasan yaşayamazmı diyorsun Tolgonay. Bu bana bağlı değil ki. Siz insanlara, niyetinize, irade ve bilgeliğinize bağlı.
Sayfa 78·Kitabı okudu
1000Kitap