Onun için, kralların ve bakanların, özel kişilerin
ekonomisini gözetmeye kalkışmaları; ihtişam kanunlarıyla
yahut yabancı süs ve gösteriş maddelerinin ithalini yasak
ederek, bunların masrafını sınırlandırmaları, münasebetsizliğin ve haddini bilmezliğin son kertesidir. Onlar kendileri, topluluk içinde, hep, istisnasız olarak en büyük savurganlardır. Kendi harcadıklarına göz kulak olsunlar da, özel kişilerin masrafından yana başları dinç olsun. Kendi israfları, devleti batırmazsa, uyruklarınınki hiç batırmaz.