Haddini aşıyorsun zavallı, garip sefil
Gök kubbede bir yer iddia ederek
Çünkü mütevazı kulüben, ya da fıçın
Aylak ya da ukala birkaç erdemi besliyor
Ucuz gün ışığında veya gölgeli pınarların yanında,
Köklerle ve yeşilliklerle; sağ elin
Üstünde zarif, çiçek açmış erdemlerin yetiştiği
O insani arzuları zihninden koparıp
Doğayı yozlaştırır ve hisleri uyuştururken
Ve Gorgon gibi canlı insanları taşa çevirirken.
Zoraki ölçülülüğünüzün
Duygusuz toplumuna ihtiyacımız yok,
Ne keyfi ne de hüznü bilen
O gayri tabii aptallığınıza da; ne de zorla
Sahtelikle yüceltilmiş cansız sabrınıza
Hayatın üstündeki. Sıradanlığı mesken tutan
Alçak ve rezil yavrularınız
Köle zihinleriniz haline gelir, fakat biz
Yalnızca aşırılığı kabul eden erdemleri yüceltiriz,
Cesur, cömert eylemleri, krallara layık ihtişamı,
Her şeyi gören sağduyuyu, sınır tanımayan âlicenaplığı,
Antikçağların Herakles'i gibi, Akhilleus'u, Theseus'u gibi
Örnekler dışında hiçbir isim bırakmamış olduğu
O yiğitçe erdemi. Geri dön iğrenç hücrene;
Ve yeni aydınlanmış göğü gördüğünde,
O erdemlerin neler olduğunu öğrenmeye çalış.
#ThomasCarew