Cynna'ya karşı girişilen iç savaşta, Pompeius'un bir askeri, karşı tarafta savaşan kardeşini farkına varmadan öldürünce, utanç ve kederinden hemen kendini de öldürüyor. Birkaç yıl sonra aynı halkın bir başka iç savaşında askerin biri de kardeşini bilerek öldürdüğü için komutanlarından armağan istiyor!
Bir eylemin yararlı olması onun dürüst ve güzel olduğu anlamına gelmez.
Başkaları tarafından düzeltilmeyi kimse kendine yediremediği için, kimse kimseyi düzeltme çabalarına cesaret edemiyor. Düşüncesini saklayarak
konuşması daha kolay geliyor.
Olgun, kendine hakim, öylesine ki. Ne yoksulluk
korkutur onu, ne ölüm, ne zindan. Tutkulardan sıyrılmış, şereflere gözü tok; içine kapanmış, toparlanmış, yalın bir küre olmuş. Pürüzsüz yuvarlanır bir başına, talihe tutamak vermeden, hiç yenilmeden...
#Horatius
İnsan hiçbir şeyde gerek duyduğu kadarıyla yetinmiyor. Ne şehvette, ne servette, ne devlette kollarını kucaklayamayacağı kadar açmaktan alamıyor kendini. Açgözlülüğü bir türlü önleyemiyor.