Rumeysa
@_Asyemur
“Yaşamı da ölümüde aşmıştım;çünkü artık ne yaşama arzusu duyuyor, ne de ölümden korkuyordum. Hiçbir şey istemiyor, hiçbir şey ummuyordum. Hiçbir şeyden korkmuyordum. Bu yüzden özgürdüm. Çünkü yaşamımız boyunca bizi köleleştiren isteklerimiz, umutlarımız, korkularımızdır.”
“Görülecek , işitilecek ,tadılacak,okunacak ,yazılacak yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki , bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişemeyeceğinden korkuyorum. Kendi kendime karşı çok borçlandım. Kendime vadettiğim şeyleri yapmazsam utancımdan aynaya bakamayacağım.”
Sayfa 110
“Az ümit edip çok elde etmek hayatın hakiki sırrıdır.”
Sayfa 82
“Yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu; ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil,
eşyanın bile bunu nasıl tahammül ettiğine şaşıyorum .”
Sayfa 51