Her şey güzel giderken başına öyle şeyler gelir ki "Yandım" dersin, "Bittim!" der ve düşersin.
İşte o an, içinde ki iyilikle beslenen çocuk çıkar ve kapını çalar.
"Kalk!" der, "Kalk!"
Tutar elinden, karanlığı yırtar ve seni güzel günlere götürür.
Korku nedir bilmez iyilik.
AYDINLIK, KARANLIKTAN KORKAR MI HİÇ?
Kötü günler ile karşılaştığın da kimseye ihtiyaç duyma,
Önce Allah, sonra içinde ki iyi niyetten başka!
Niyetin ne kadar iyiyse, Allah o kadar seninle.
NASİBİN İSE NİYETİNDE GİZLİ...
Asla da elinden yoğunu varını, döner dolaşır geri verir sana hakkını!
Olmaz deme asla!
Olur!
UNUTMA Kİ ALLAH İSTEYİNCE, KUŞLAR FİLLERİ YENER AZİZİM...
~Ethem Emin Nemutlu
Yedi adam biri bir gün
Bir bela gördü
Gereğini belledi
Yalvarsa evleri harap kadınlar
Ve ağlayan bir kaç çocuk
Kamalar salınsa karnına
Ayrılmaz belalı yanından
Haberlerime kulak asmayıp- Duymadık
Demeyesiniz kardeşlerim
Ülkem bugün
Yariyle buluşmuş gizlilerde
Tepeden tırnağa yeni yıkanmış
Ve örtüler içinde
Göz kapakları kale kapıları
Gibi örtülü
Yassı gözlü kabarık alınlı
Kalbine ve beline zengin
Düzgün bedenli bol saçlı erkekler gibi
Ülkem
Tepeden eteğe yıkanmak için
Aşıdan sonra paklanan
Ovalara yayılmış kadınlar
Evi uçsuz bir yol gibi bekleyen
Yavruya verilecek süt gibi
En sıcak yerinde bekleten
O kadınlar gibi ülkem
—Yürürüm bayırlarda