Tuğba Türkmen
@_Diamonds
Gördün mü, Carol? Satranç da hayat gibi: Oyun bitince bütün taşlar piyonlar da,şahla vezir de aynı kutuya koyuluyor.
Irvin D. Yalom
Genç bir kadının yüzünde,bir gölün yüzeyinin sakinliği,pürüzsüzlüğü,tazeliği vardır.Kadınların yüzlerinin anlamlılığı,ancak otuzunda başlar.O yaşa dek ressam,onların yüzünde ancak pembeyle ak renkleri, hep bir düşünceyi;gençlik,sevgi düşüncesini bulur ki bu düşünce de tek biçimlidir,derinliksizdir. Yaşlılıktaysa, kadında ne varsa hepsi dile gelmiş,tutkular yüzüne işlenmiştir.Bu kadın birinin sevgilisi,karısı,anası olmuştur. Sevincin,acının en zorlu belirimleri yüzünün çizgilerini,her birinin ayrı bir dili olan bin bir buruşukla en sonunda yaşlandırmış,alt üst etmiştir.O zaman,bir kadın başı çirkinlikle yücelir,üzüntüyle güzelleşir,sakinlikle ululaşır. O tuhaf benzetiyi sürdürmek yerinde olursa, diyebiliriz ki suyu çekilen göl,kendisini oluşturan sellerin izlerini gözler önüne serer.
