Tanrılar ÜstüneFelsefe-Düşünce
Bir şey ki benimdir, bendendir, onda tanrısal bir taraf yoktur. Dünyadaki halimize, hayatımıza bağlı şeylerin ötede bulunmaması gerektir. Ölümlü varlıklara özgü bütün zevkler ölümlüdür. Öteki dünyada akrabalarımızı, çocuklarımızı, dostlarımızı bulmak bizi sevindiriyorsa, hâlâ böyle bir mutluluğa bağlı kalıyorsak, dünyadaki ölümlü hayatımız orada da devam ediyor demektir. Biz o yüksek ve tanrısal kıymetleri ne biçimde hayal edersek edelim, layık oldukları biçimde hayal edemeyiz: Onları gereğince düşünebilmek için, düşünülmez, anlatılmaz, anlaşılmaz ve bizim bayağı hayatımızın nimetlerine hiç benzemez kabul etmek gerekir. Aziz Paulus der ki: " Tanrı'nın kullarına hazırladığı mutluluğu ne insan gözü görebilir, ne de insan kalbi duyabilir. " Eğer bu mutluluğu duyabilmemiz için (Platon, senin söylediğin gibi) bizi arıtmalardan geçirip yeni bir biçime sokacaklarsa, bu değişiklik o kadar büyük, o kadar kökten olacaktır ki, artık ortada bizden eser kalmayacaktır.
Sayfa 52
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Baba sevgisi koşula bağlı bir sevgidir; temel öğesi, "Seni seviyorum, çünkü beklediklerimi yerine getiriyorsun, görevini yapıyorsun, bana benziyorsun" dur. Koşula bağlı baba sevgisinin de koşula bağlı olmayan anne sevgisi gibi olumlu ve olumsuz yanları vardır. Olumsuz yanı, baba sevgisinin hak edilmesi gereken, umulan verilmezse yok oluverecek bir sevgi olmasıdır. Baba sevgisinin özünde şu gerçek yatar: Söz dinlemek en büyük erdemdir; başkaldırmaksa en büyük suç - bu suçun cezası da baba sevgisinin kesilmesidir. Babanın sevgisi koşula bağlı olduğuna göre onu elde etmek için bir şeyler yapılabilir, bu uğurda çalışılabilir; baba sevgisi anne sevgisi gibi denetimimiz dışında değildir.
Sayfa 47
Anne, içinden çıktığımız yuvadır, doğadır, topraktır, okyanustur; baba böyle doğal bir yuvayı göstermez. Oysa baba, doğal dünyayı göstermese de insan varlığının öbür kutbudur; düşünceler, insanların yarattığı şeyler; yasa, düzen, disiplin, gezip dolaşma ve serüvenler evrenini gösterir. Baba, çocuğun öğretmenidir; ona dünyaya açılan yolu gösteren kişidir.
Sayfa 46
Olgunlaşmamış sevgi , "Seni, sana gereksinmem olduğu için seviyorum" der. Olgun sevgi, "Seni sevdiğim için sana gereksinmem var" der.
Sayfa 45
Anne tarafından sevilme yaşantısı, edilgen bir sevgi yaşantısıdır. Sevilmem için yapmam gereken hiçbir şey yoktur - annenin sevgisi hiçbir koşula bağlı değildir. Benden beklenen şey yalnızca var olmamdır - annemin çocuğu olmamdır. Annenin sevgisi gökten gelen mutluluktur, huzurdur; elde edilmesi gerekmez. Oysa anne sevgisinin bu koşulsuzluk niteliğinde olumsuz bir yan vardır. Bu sevginin hak edilmesi gerekmez - öte yandan elde edilemez, yaratılamaz, denetlenemez de bu sevgi. Anne sevgisi varsa, bir mutluluk gibi vardır; yoksa yaşamın bütün güzelliği yok olmuş gibidir - onu yaratmak için yapılabilecek hiçbir şey yoktur.
Sayfa 44