‘Küçüğüm, hayat böyledir. İnsanlar hep çekip giderler. Yürek unuttuğundan ve pişmanlıklar öldüğünden değil. Bir takım şeyler, sevecenliğimizde kalmayı sürdürür hep. Ama insanlar gerektiği anda gitmek zorundalar.’
Çocuk sevgisi ‘seviyorum çünkü seviliyorum’ ilkesine dayanır. Büyüklerin sevgisinin ilkesi ‘seviliyorum çünkü seviyorum’ dur. Olgunlaşmamış sevgi ‘seni seviyorum, çünkü sana gereksinimim var’ der. Olgunlaşmış sevginin söylediği ise ‘sana gereksinimim var, çünkü seni seviyorum’ dur.
Bugün bir çok durumda sorumluluk, kişiye dışarıdan dışarıdan yüklenmiş olan bir görev olarak anlaşılmaktadır. Fakat gerçek anlamıyla sorumluluk, tamamıyla iradi bir edinimdir. Benim başka insanların, ister belirgin ister gizli olsun, gereksinimlerine verdiğim yanıttır. Sorumlusu olmak demek ‘yanıt’ vermeye hazır olmak demektir.