Laçin
@_Lacin_
8 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öcü ne yapayım ben,canavarlar cehenneme gidecekmiş;cehennem ,yaptıkları kötülüğü, mahvettikleri hayatı geri getirebilir mi?
Sırça Fanus ve 
Ariel ’in yazarı 
Sylvia Plath 1932’de 31 yaşında öldüğünde mezarına (terapistine yazdığı mektupta) onu düşük yapmasından önce dövdüğünü söylediği kocası 
Ted Hughes ‘ un hala evli olmaları gerekçesiyle soyadı yazıldı. Sylvia öldüğünde başka bir kadın Ted’den hamileydi. Ted sonradan çocuklarının okumamasını istediğini söyleyerek Sylvia’nın son günklüklerini değiştirdi ve bazı mektupları yok etti. Bu gün Sylvia’nın mezarındaki Hughes soyadı ziyaretçiler tarafından karalanmış durumda.İnsanlar böyle değişiyormuş demek ki. Ama bu değişimi kimse göremiyor. Kimse fark etmiyor. Benden başkası bilmiyor. Açıklasam da onlar anlayamaz.
Anlamaya da çalışmazlar. Haydi anladılar diyelim, benim ne hissettiğimi en hassas noktasına kadar kesinlikle bilemezler. Beni sadece kendi varsaydıkları dünyalarını tehdit eden bir unsur olarak görürler.
Çok Bile İyimser1000Kitap
En ufak aksaklığın sarsılmaz sandığımız “medeniyeti” anında yok edebileceğini, cesedinizin çürürken bakterilerin “ama bu politikacı” “ Ama o masum” “ama o suçlu” “ama o çocuk” “ama o kadın” “ama o hırsız” demediğini anlatması açısından uyandırıcı bir etkisi var. Kitabın başında enfeksiyonla ölen kötü adam (gri gösterilmeye çalışılsa da bence gayet zift karasıydı.) bir hırsızdı, kitabın sonuna doğru ateşte ölen kadın masumdu , sonuçta ikisi de öldü. Bu yönüyle gerçekçi. Hemen hemen. Çünkü kitapta neredeyse ilahi bir müdahale var. İyi ana karakterler kısmen ödüllendiriliyor. Biraz gerçekçiliği zedeliyor ama umut verici olması açısından hoş bence, asıl hayalperest kaçan şey kadın karakterler. Özellikle başkarakter. Sadece ona has bir şey olsaydı kurtarıcı anlatıcı olarak düşünülebilirdi ve güzel de olurdu ama kitaptaki neredeyse tüm kadınlar meleklerden iyi. Yazarın kusurlu ama affedilebilir gördüğü , duyarsız gibi gözüken fahişe karakter bile hayatında hiç görmediği sinir bozucu bir erkek çocuğunu bulunca dünyanın en anaç kadını kesiliyor kendi yemeyip ona veriyor sonradan gösterdiği mesleki deformasyonlar olsa da hemen pişman oluyor ve başka bir kadın tarafından hemen affediliyor. bu “merhametli” kadınlar b.k boğazlı kocalarını ve kendi gruplarındaki erkekleri besleyebilmek için toplu halde sürekli olarak t..c.vüze uğramayı bile kabul ediyorlar. Hatta bazılarının kocaları bunu neredeyse bir sorumluluk gibi onlara dayatıyor, fazla yanaşmayanlar bile kadınlar yemeği getirince dert etmeden zıkkımlanıyor. Ve kadınlar bunun karşısında olay çıkarıp kocalarını falan yemiyorlar. Ve tüm bunlar olup insanlar açlıktan ve işkenceden kırılırken ana karakter bulduğu makası kullanarak yemek dağıtıcı grubu öldürmeye tereddüt ediyor, neden? çünkü o iyi bir kadın…(Sadece ona