Müberra
@_Muberra_
Reklam
Hiçkimse benim gibi değildi ve ben de hiçkimse gibi değildim. Ben tek başımaydım, onlarsa herkes... İşte bu düşünce beni yıktı, geçti...
Bütün hayatımızı yersiz çekingenliklerle mi geçireceğiz Olric? Cesareti yalnız kafamızda mı yaşayacağız?
Okul başlıyordu. Bunlara, öğrenci deniyordu. Oğlana, bir kaç yıl sonra asker, daha ileride de memur ya da işadamı diyeceklerdi. Hatta aile babası. Ama her zaman bir sıfatı olacaktı, adından önce gelen. Peki, benim daha ne kadar acı çekmem gerekiyordu, yeniden bir sıfat kazanabilmem için?
Reklam