Selin
@_Selin_0
Maliye
KTÜ /İktisat
1217 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yapayalnızım, ama bir kente yürüyen ordu gibiyim.
Kitabı okurken, Antoine Roquentin ile birlikte o tanıdık ve güvenli dünya algımızın nasıl yavaş yavaş paramparça olduğuna tanıklık etmek, aslında sarsıcı ama bir o kadar da kıymetli bir deneyim. Bir nesneye baktığımızda, ona yüklediğimiz isimlerin ve işlevlerin silinip gittiğini; geriye sadece varoluşun o saf, ham ve "fazlalık" hissi veren ağırlığının kaldığını fark ettiğimiz o anlarda, hayatın içine yerleştirdiğimiz tüm konforlu anlamların aslında ne kadar yapay olduğunu tüm çıplaklığıyla görüyoruz. Roquentin’in hissettiği o boğucu "bulantı", aslında insanı kendi varlığının çıplaklığıyla baş başa bırakan dev bir ayna; bu aynada her sözün, her jestin ve her tanıdık yüzün altındaki o derin yabancılaşmayı görüp irkilmemek elde değil. Ancak Sartre, bizi bu anlamsızlık çukurunda öylece tek başımıza bırakmak yerine, o boşluğun tam ortasında filizlenen yepyeni ve sarsıcı bir özgürlük ihtimalini fısıldıyor: Anlamın bize dışarıdan verilmediği, aksine onu tamamen kendi sancılarımızla, kendi seçimlerimizle bizim yarattığımız gerçeği. Bu yönüyle 
Bulantı , benim için sadece bir varoluş krizi değil, insanın kendi hikâyesini yazmaya başlamadan önce tüm sahte maskelerini ve düzen yanılsamalarını indirmesi gereken o zorunlu, sancılı ama kaçınılmaz uyanışın en sahici adı.
Kitapla kalın...
acı çekiyorum, öyleyse varım.
Palyatif Toplum modern dünyanın kendini iyi hissetme takıntısının yarattığı sığlığı ve yüzeyselliği teşhir eden, son derece güncel bir kitap. Acının yok sayıldığı bir dünyada, derinliğin, anlamın ve gerçek bir değişimin imkânını sorgulamamız için bizi düşünmeye zorlar. Kısa ama tesirli bu eser, içinde yaşadığımız "acısız" ama bir o kadar da "anlamsız" dünyayı anlamlandırmak isteyen herkes için bir başucu kitabı olmaya aday. Kitabı okurken kendimi bir an için gerçekten suçüstü yakalanmış gibi hissettim. 
Byung-Chul Han 'ın "Acıdan kaçıyorsunuz, bu yüzden sahte yaşıyorsunuz" mealindeki argümanı, özellikle sosyal medyada sürekli mutlu görünme çabamızı düşününce bana çok sert ama bir o kadar da doğru bir tokat gibi geldi. Kitabı bu kadar etkileyici kılan şey, bence sadece tespitlerinin doğruluğu değil, bu tespitleri neredeyse aforizma tadında, edebi bir zevkle sunması. Öte yandan, kitabın sonunda insanda hafif bir karamsarlık ve çaresizlik duygusu bıraktığını da itiraf etmeliyim; yazar sorunu muazzam bir şekilde teşhis ediyor ama "Peki ne yapalım?" sorusunun cevabını kasıtlı olarak boşlukta bırakıyor. Yine de modern zamanların ruhunu anlamak için okuduğum en etkili kitaplardan biri oldu. Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Kitapla kalın...