İnsan ara sıra lüzumundan fazla tevazu gösterip, kibarlaşıyor. Bunun biricik sebebi ruhsal güzelliğin yaşadığı krizdir. Taşan içlenmelerden kaynaklanır bu.
Fakat sizi görür görmez her şey başkalaştı, ışıdı içim. Ve ruhum dinginliğe erişti, bir vicdan hafifliği duydum. Başkaları kadar değerli olduğumu, elit, göz alıcı, saygın biri değilsem de, bir insan, kalbi ve fikirleriyle bir insan olduğumu kavradım.